venerdì 26 dicembre 2014

Ο "δικός μας" Σεραφείμ Φυντανίδης


Αληθινή απώλεια μέσα στην κατήφεια της σύγχρονης μιντιακής πραγματικότητας αποτελεί η αποδημία του "διευθυντή" μας, του Σεραφείμ Φυντανίδη. Η είδηση ακούστηκε χθες το βράδυ ωσάν βόμβα... τόσο για τους ανθρώπους που συνεργαστήκαμε για πολλά χρόνια μαζί του αλλά και, το κυριότερο, για την ελληνική δημοσιογραφία όσο και για την κοινή γνώμη.

Στις διάφορες ενημερωτικές διαδικτυακές σελίδες σημειώνονται και θα ειπωθούν διάφορα. Στην προκειμένη ανάρτηση, επιτρέπεται -ελπίζω- να υπάρξει μια μικρή σκιαγραφία του ατόμου και του επαγγελματία, του σοβαρού, σκληρού ενίοτε μα και ανθρώπινου Φυντανίδη. Στα 14 χρόνια συνύπαρξης στη "μεγάλη του Γένους δημοσιογραφική σχολή" που λέγεται Ελευθεροτυπία, δικαιωματικά πρέπει να ειπωθεί πως ο διευθυντής μας αποτέλεσε πρότυπο: έδωσε τον κανόνα, ειδικά σ' εμάς τους νεοτέρους, για το τι εστί δημοσιογραφικό κείμενο, τι σημαίνει "διασταύρωση" της πληροφορίας, ποιο το ήθος του υπογράφοντος ένα κείμενο απέναντι στο θέμα ή στο πρόσωπο με το οποίο καταπιανόταν...

Είχα την καλή τύχη να εκτιμά τις συγγραφικές ανησυχίες μου. Ο ίδιος έγραφε, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με ταξιδιωτικά κείμενα, γνώριζε την αγωνία της λογοτεχνικής ταυτότητας. Ουδέποτε πήγα στο γραφείο του (το φοβερό και τρομερό για αρκετούς συναδέλφους...) για οποιαδήποτε χάρη ή διευκόλυνση ή ό,τι άλλο συνήθως οι συντάκτες απευθύνονται απαιτητικά στον προϊστάμενό τους. Όπως επίσης υπήρξα ένας από τους ελαχίστους στους οποίους δεν είχε πει "τα γαλλικά του" - όντας οξύθυμος σε διάφορες παρεκτροπές από τα νενομισμένα σε μια όντως δημοσιογραφική μικροκοινωνία όπως αυτή της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας. Μου έλεγε ότι τον συγκινούσε η ποίηση (κάποιες φορές μάλιστα, εν ώρα δουλειάς (εκλογές του 2004), μου είχε απαγγείλει στίχους του Κρυστάλλη, το θυμάμαι έντονα αυτό!...) και μου δήλωνε χαρούμενος για κάθε νέο βιβλίο που του πήγαινα. Και σχεδόν πάντοτε κούναγε το κεφάλι μονολογώντας για το χαμηλό γλωσσικό επίπεδο των συναδέλφων γενικότερα στον Τύπο.

Ένα ανέκδοτο της εμπειρίας μου από εκείνον αποτελεί η άδεια που μου 'δωσε στην περίφημη περίοδο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δύο εβδομάδες νωρίτερα από την έναρξη. Με θράσος εφήβου (...) ζήτησα να μου δώσει μία εβδομάδα off για να πάω σ' ένα νησί όπου ήθελα εκεί να ολοκληρώσω την ποιητική σύνθεση που ετοίμαζα τότε... Η γραμματέας του γέλασε σαρδόνια όταν της είπα για το αίτημα. Κανένας δημοσιογράφος, σε καμία εφημερίδα, δεν πήρε άδεια εκείνο το διάστημα, δεδομένης της επικαιρότητας σε εθνικό επίπεδο. Κι όμως, όταν του το είπα με μάλλον κινηματογραφική γλαφυρότητα, με κοίταξε με σκληρό βλέμμα, με εκείνο το μάτι που γυάλιζε κάτω από το μεγάλο φρύδι. Φώναξε δυνατά: "Φύγε γρήγορα από 'δω πέρα, τσακίσου...". Και μετά από μια μικρή παύση, βλέποντάς με σχεδόν λιπόθυμο, συνέχισε: "Και μην εμφανιστείς στην εφημερίδα έως την ερχόμενη Δευτέρα!" Αυτό ήταν ο Φυντανίδης. Κι όταν του πήγα το βιβλίο τον ερχόμενο Δεκέμβριο (συλλογή "Νότος", Κέδρος, 2004), με ασπάστηκε συγκινημένος.

Πέραν αυτών και παρά τα όσα διαμείφθησαν στην εφημερίδα μας στη μετά Κίτσο Τεγόπουλο εποχή (με τους διάφορους μανδαρίνους να αναρριχώνται και να προδίδουν την ποταπή υπόστασή τους όταν ο Φυντανίδης εκδιώχθηκε με τον χειρότερο τρόπο από την κόρη Τεγόπουλου και τους αίφνης συνεργάτες της), είναι βέβαιο ότι όσοι περάσαμε από εκεί, έχουμε την καλή τύχη να δηλώνουμε ευνοημένοι από τη φυντανιδική φιγούρα στη ζωή μας... Από την εικοσάχρονη εμπειρία μου στα ΜΜΕ (εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση, ραδιόφωνο) μπορώ να πω ότι τέτοια συνθήκη ελευθεροτυπίας (ακόμη και στα ακραία όριά της...) δεν έχω ζήσει πουθενά αλλού. Και τώρα, που οι πλείστοι είμαστε άνεργοι -μια ολόκληρη γενιά, πια, στα αζήτητα- και μάλλον ποτέ ξανά δεν θα ασκήσουμε το λειτούργημα της υπηρέτησης του Τύπου, θα 'χουμε να λέμε για έναν "διευθυντή με αρχίδια" (κι όχι "αρχίδια διευθυντή", βεβαίως) ο οποίος κατάφερε να ισορροπήσει το απόλυτα ανθρώπινο στοιχείο με τον επαγγελματισμό, τη γήινη αίσθηση του γεγονότος με την οξυδέρκεια της προβολής του. 

Κάποτε, είκοσι χρόνια πριν, σε μια σύσκεψη με εμάς τους εικοσάχρονους (σ' ένα νεανικό ένθετο "Η ζωή είναι αλλού", κάθε Παρασκευή), είχε έρθει για να μας μιλήσει για τη "γραμμή" του ενθέτου και τις σκέψεις του γύρω από τη νέα δημοσιογραφία που εμείς επωμιζόμασταν την ευθύνη. Είχε πει την εξής ατάκα, που 'ναι οδηγός και χρήσιμη υπενθύμιση στην προσωπική πορεία μου στη λογοτεχνία, σ' ό,τι αφορά τη ματαιοδοξία της αυτοπροβολής, στο "εγώ" έναντι του έργου, στην αλήθεια: "Θέλετε να κάψετε κάποιον; Δώστε του δημοσιότητα!"...

Καλό ταξίδι, κύριε διευθυντά! Το επόμενο φύλλο θα 'ναι στα περίπτερα γι' όλη την αιωνιότητά σου,
Βασ.Ρου.

sabato 15 novembre 2014

Η τρέλα και το παράλογο στην ελληνική λογοτεχνία


Ο ποιητής και μεταφραστής Γιάννης Η. Παππάς συγκέντρωσε και παρουσιάζει ανθολογημένα 38 πεζογραφικά και 30 ποιητικά κείμενα συσχετισμένα με το θέμα. Πρόκειται, ουσιαστικά, για την πρώτη ανθολόγηση στη νεοελληνική γραμματεία.

Η συμμετοχή του υπογράφοντος έγινε με το διήγημα Παραβολή του κανενός (προερχόμενο από την υπό έκδοση συλλογή διηγημάτων Οι αλλόκοτες ιστορίες)



lunedì 3 novembre 2014

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ: Συνομιλία των δύο τεχνών σε χρόνο ενεστώτα

[Συνέντευξη στο λογοτεχνικό ιστολόγιο Cantus Firmus]

Ο Κύκλος «Μουσική και Ποίηση» αποτελεί καλλιτεχνική πρωτοβουλία του Δικτύου Δράσεων Music Is και του ηλεκτρονικού περιοδικού για την ποίηση (.poema..). Παίρνει σάρκα και οστά με τη συνεργασία μεταξύ επτά συνθετών και επτά ποιητών, μία φορά τον μήνα (από τον Νοέμβριο έως τον προσεχή Μάιο) στην αίθουσα της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Συμμετέχουν οι συνθέτες: Βασίλης Γκότσης, Νίκος Καρύδης, Νικήτας Κίσωνας, Θεοφανώ Κοσώνα, Νίκος Παναγιωτάκης, Γιώργος Παπουτσής, Αλέξης Πορφυριάδης, καθώς και οι ποιητές: Σταυρούλα Γάτσου, Γιώργος Γώτης, Βασίλης Ζηλάκος, Λένα Καλλέργη, Βασίλης Ρούβαλης, Αγγελική Σιγούρου, Γιώργος Ψάλτης.

Στη συνέντευξη που παραχωρεί ο Βασίλης Ρούβαλης ως εκδότης και συνδιοργανωτής του Κύκλου, διευκρινίζει το σκεπτικό αυτής της δράσης, που οργανώνεται για πρώτη φορά, καθώς και τις προεκτάσεις της για τους συμμετέχοντες από τον χώρο της μουσικής και της λογοτεχνίας.


της Νότας Χρυσίνα

Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;
Είναι μια ιδέα του συνθέτη Νίκου Παναγιωτάκη. Προέρχεται από τη γενιά των νεότερων μουσουργών που επιδιώκουν να στοιχειοθετήσουν την παρουσία της σύγχρονης σοβαρής μουσικής στα ελληνικά δεδομένα. Ο ίδιος καθώς η ομάδα που συναποτελούν το Δίκτυο Δράσης Music Is, έχουν διάφορες προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Προσέγγισαν λοιπόν το (.poema..), ως κατ’ εξοχήν περιοδικό που επικεντρώνεται στη νεότερη ποιητική δημιουργία. Μαζί καταλήξαμε στο πλαίσιο που προτείνουμε: ο Κύκλος «Μουσική και Ποίηση» εδραιώνει μια νέα προσπάθεια «συνομιλίας» μεταξύ των δύο τεχνών. Με αυτές τις επτά συνεργασίες δηλώνουμε ήδη τις προθέσεις μας. Όλοι οι συμμετέχοντες έχουν έγκριτη παρουσία, το έργο τους είναι διακριτό, διαθέτουν περγαμηνές και δηλώνουν «παρών» στο σύγχρονο γίγνεσθαι. Η φιλοδοξία, ως κοινή δράση πλέον, είναι μεγαλύτερη, ευρύτερη για τη συνέχεια.

Πιο συγκεκριμένα, ποιες προοπτικές δίνονται μέσα από όλ’ αυτή τη δημιουργική διεργασία;
Οι επτά εκδηλώσεις του Κύκλου περιέχουν τη μουσική και τον λόγο, αλλ’ επίσης συνδιαλλέγονται με τα εικαστικά, το θέατρο, τη σκηνογραφία. Δημιουργείται ένας γόνιμος πυρήνας που αν μη τι άλλο μπορεί να έχει περισσότερες προεκτάσεις για όλους τους συμμετέχοντες. Εκτός από τις προγραμματισμένες βραδιές στο Μέγαρο Μουσικής, είμαστε σε επαφή με χώρους ανά την Ελλάδα και την Κύπρο. Το πιο σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, είναι η ανίχνευση όλων εκείνων των «σημείων» όσμωσης, τώρα ειδικά, όπου οι συνθήκες για την πολιτιστική δημιουργία γίνονται όλο και πιο αρνητικές, σε κάθε επίπεδο. Οι τέχνες επιβάλλεται να έχουν λόγο στον δημόσιο βίο – αντ’ αυτού όμως βλέπει κανείς την προσπάθεια συρρίκνωσης ή και φίμωσης από την κοινωνική και οικονομική εξουσία, από τα τυποποιημένα μοντέλα πολιτισμικής διαχείρισης. Αυτού δοθέντος λοιπόν, κάθε μικρή ή μεγάλη σπίθα έρχεται κόντρα στο κατεστημένο και, ειπωμένο αλλιώς, απελευθερώνεται ενέργεια για τους πομπούς όσο και για τους δέκτες... Ο Κύκλος μας ευελπιστεί να συνεισφέρει σ’ όλο αυτό το σκεπτικό.

 Μιλάμε για μελοποιημένη ποίηση ή μήπως για την πλοκή μουσικής-ποίησης; Με ποιον τρόπο αποδίδεται αυτή η σχέση;
Σ’ αυτή την πρώτη διοργάνωση οι συνθέτες επέλεξαν να εμπνευστούν διεισδύοντας στο κάθε ποιητικό έργο δίχως την πρόθεση της μελοποίησης όπως λίγο-πολύ εννοείται. Δηλαδή, δεν γράφονται τραγούδια πάνω σε ποιήματα, αλλά μουσικά έργα με επίκεντρο-σημείο αναφοράς τα αποσπάσματα ποιημάτων ή ποιητικών συνθέσεων. Στόχος είναι η εκ  νέου αναζήτηση αλληλεπιδράσεων, εκφραστικής δυναμικής, καλλιτεχνικών προτάσεων σ’ αυτό το ενδιάμεσο που υφίσταται μεταξύ ποιητικού και μουσικού λόγου. Το βέβαιο είναι ότι κάθε μία από αυτές τις συναυλίες-παραστάσεις θα προτείνει μια διαφορετική εκδοχή σ’ αυτή την αναζήτηση… Παράλληλα, ετοιμάζεται η αντίστοιχη διοργάνωση για την επόμενη χρονιά.

Μπορούν οι τέχνες να συνεργαστούν αρμονικά, ή άραγε πάντοτε κάποια κατισχύει;
Δύσκολη η ερώτηση καθότι η καλλιτεχνική δημιουργία δηλώνει μιαν de factoπρόθεση: να «πει» το ανείπωτο με τον δικό της τρόπο. Είναι ωστόσο φανερό ότι κάθε μορφή τέχνης δανείζεται, εξοικειώνεται, εμβολιάζει στοιχεία από τις άλλες, για τη δική της εξεύρεση νέων φωνών στα πρόταγματά της. Όταν δύο μορφές τέχνης παραλληλίζονται, όπως εν προκειμένω, δεν υφίσταται καμία ανάγκη κατίσχυσης ή άλλης πρόθεσης, παρά μόνον η εναρμόνιση και το ωφέλιμο αποτέλεσμα.   

Στην πρώτη συναυλία-παράσταση θα παρουσιαστεί δική σας ανέκδοτη ποίηση. Τι ακριβώς κομίζει το αποτέλεσμα για τους θεατές;
Πρόκειται για την ποιητική σύνθεση «Λεύγες», που επεξεργάζομαι εδώ και τρία χρόνια. Προέκυψε η συνεργασία με τον συνθέτη Νικήτα Κίσσονα, άρτι αφιχθέντα από την Αγγλία, που θεώρησε ότι «τα δύσκολα» είναι τα πιο ενδιαφέροντα! Είναι μια αντίστροφη πορεία απ’ εκείνην του Δάντη, μια επιστροφή της ύπαρξης στη βάση της. Στα εννέα κεφάλαια σκιαγραφείται αυτή η διαδρομή, και σίγουρα δεν είναι εύκολα προσβάσιμη. Πάντως, το βιβλίο δεν θα κυκλοφορήσει ακόμη – δεν ξέρω πότε ακριβώς θα γίνει αυτό. Ωστόσο, η σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα στο κείμενο και την παρτιτούρα του συνθέτη έχει αποφέρει έναν πρωτότυπο «καρπό», ο οποίος δραματοποιήθηκε από τον σκηνοθέτη Γιάννη Καλαβριανό και θα παρουσιαστεί στη σκηνή με σκηνογραφική επιμέλεια της εικαστικού Μαρίας Καραθάνου και ερμηνεία της ηθοποιού Σοφιάννας Θεοφάνους.

Στην Ελλάδα μάθαμε κάποια ποιήματα από τη μελοποίησή τους. Για παράδειγμα, έχουμε τη συνεργασία του Μίκη Θεοδωράκη με τον Ελύτη, τον Ρίτσο, τον Λειβαδίτη…
Κάθε εποχή έχει τις δικές της προσλαμβάνουσες. Συνθέτες ωσάν τον Θεοδωράκη ή τον Χατζιδάκι, με βέβαιο το λαϊκό έρεισμα, κατάφεραν να διακορεύσουν το αρνητικό προηγούμενο της επαφής των μαζών με την ποίηση. Το ότι ο Μπιθικώτσης, γνήσιος τροβαδούρος, τραγούδησε το «Άξιον Εστί» δίχως να καταλαβαίνει ακριβώς τους στίχους, είναι επίτευγμα. Κι ακόμη περισσότερο, το επίτευγμα μεγεθύνεται εάν σκεφτεί κανείς ότι πολύς κόσμος διάκειται εχθρικά απέναντι στην ποιητική τέχνη, αλλά ταυτόχρονα έχει εξοικείωση με τραγούδια στο ραδιόφωνο που πίσω τους «κρύβονται» στίχοι ποιημάτων κι όχι στιχουργήματα. Αυτό είναι ένα χρήσιμο φαινόμενο και μια καλλιτεχνική επιλογή που μπορεί να πάρει προέκταση σήμερα, με διαφορετικούς όρους βεβαίως.


::Εισιτήρια: Aίθουσα της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης "Λίλιαν Βουδούρη" - Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
:::Κρατήσεις θέσεων: αποστολή μηνύματος (ονοματεπώνυμο, αριθμός 
εισιτηρίων, τηλέφωνο) στο ηλ. ταχυδρομείο musicisnetwork@gmail.com
:::Τιμή: 10,00 € (κανονικό), 7,00 € (μειωμένο)

mercoledì 8 ottobre 2014

(.poema..) τα ξημερώματα - Οκτώβριος 2014


ΕΚΠΟΜΠΗ Τετάρτης 8 Oκτωβρίου 

Θέματα εκπομπής 

Αντρέ Μπρετόν: Μανιφέστο του υπερρεαλισμού
Συνέντευξη: Γιάννης Παππάς (Περί τρέλας στη νεοελληνική λογοτεχνία)
Αλμπέρ Καμί: περί της συγγραφικής περιπέτειας (άρθρο του Αλ. Στεργιόπουλου στο περ. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ)
Αλαίν Ρομπ-Γκριγιέ: η ανθρώπινη τραγωδία
Τζον Γκρέι: Η σιωπή των ζώων (απόσπασμα από το ομότιτλο δοκίμο, εκδόσεις Οχτώ)
Τόμας Μαν: απόσπασμα από το "Μαγικό βουνό" 
Αρθουρ Σόπενχαουερ: Περί ανάγνωσης και βιβλίων, η τέχνη της αποχής από την ανάγνωση (Εκδόσεις Αγρα)
Αγγελική Ζερβαντωνάκη: ανάγνωση από την ποίησής της
Νίκος Λάζαρης: άποψη περί κριτικής και σύγχρονης ποιητικής
Octavio Paz: – απόσπασμα από την Πέτρα του Ηλίου
Στέφανος Ροζάνης: Περί μύθου 

ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ: (στήλη): το θρησκευτικό δράμα Η θυσία του Αβραάμ, έργο της Κρητικής Λογοτεχνίας, έργο αγνώστου


Λίστα μουσικών κομματιών

Durutti Column – Sketch for summer 
Quantic Soul Orchestra – Walking through tomorrow 
Rolling Stones – Paint it black  
The Antlers – Crest
Patti Smith – Privilege
REM – The one I love
Tracy Chapman  – For my lover
Madeleine Peyroux – Between the bars
Thievery Corporation – Death of my soul
Loulou & Thievery Corporation – Decollage
Air – La femme d’argent
Gotan Project – Santa Maria
The Echocentrics – Esclavo Y amo
Calexico / Lizard Sound Sessions
Margie Rayburn – Make me queen
Joni Mitchell –  A case of you
The Black Keys – Turn blue
Chromatics – I’m on fire
Ειρήνη Σκυλακάκη – In the light  

*

mercoledì 10 settembre 2014

(.poema..) τα ξημερώματα - Σεπτέμβριος 2014


ΕΚΠΟΜΠΗ Τετάρτης 17 Σεπτεμβρίου 

Θέματα εκπομπής 

Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος στην Ελλάδα
Τέσσερις ποιήτριες: Ελένη Κεφάλα, Αγγελική Σιγούρου, Σταυρούλα Γάτσου, Ελσα Κορνέτη
Παράσταση του Χρονικού του Λεοντίου Μαχαιρά από το Πανεπιστήμιο Κύπρου
Περί ιδεολογίας και εποχής, από το ιστολόγιο του Γιάννη Χάρη
Απόσπασμα από αποφθέγματα του Ρ. Μ. Ρίλκε
Σχόλια του Ευγένιου Ιονέσκο γύρω από την τέχνη
Απόσπασμα από το δοκίμιο "Η τέχνη του υπάρχειν" του Εμίλ Σιοράν
Κριτικό σχόλια στο περ. Διάστιχο για την ποίηση του Γιώργου Κασαπίδη
Ανάγνωση αποσπάσματος από τη συλλογή "Κυριακή πρωί" του Ουάλας Στίβενς

ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ: (στήλη)Ο Απόκοπος, πρώιμο έργο της Κρητικής Λογοτεχνίας, γραμμένο από τον Μπεργαδή


Λίστα μουσικών κομματιών

Constance – That road 
Nym – Et moi
Nantes – Beirut 
Flunk – True faith
Gregoire – Toi e moi
Karuan – Never too late
Michel Fugain – Une belle histoire
Waldeck – Addicted 
Katerina Duska – One in a million
Oasis – Supersonic
R.L. Burnside – It’s bad you know
Sebastien Tellier – L’amour naissant
Spain – I’m still free
Tom Waits – Temptation
Swans – Love will tear us apart
The Last Drive – Every night
Smokey Bandits – A son’s lament
The Smiths – Rush and a push and the land is ours
Them – It’s all over now, baby
Portishead - Roads  

*
ΕΚΠΟΜΠΗ Τετάρτης 10 Σεπτεμβρίου 

Θέματα εκπομπής 

Τα Τείχη του Κ.Π. Καβάφη (Μάρη Θεοδοσοπούλου, εφημ. Εποχή)
Νέα ποιήματα της Δήμητρας Χριστοδούλου
Κείμενο του Franz Fanon περί διεθνισμού
Απόσπασμα από την ποίηση του Κουβανού ποιητή Gaston Bacero
Γύρω από το θέμα της λογοτεχνίας ως αποκάλυψης της προσωπικότητας - B.H. Abrams 
Thomas Man: απόσπασμα από κείμενο για τον Σόπενχαουερ
Απόσπασμα από το πεζογράφημα Μαύρα Μαργαριτάρια του Φώτη Θαλασσινού (Οδός Πανός)
Γιάννης Παππάς: Η τρέλα και το παράλογο στη νεοελληνική λογοτεχνία – Από τον Σολωμό μέχρι τις μέρες μας (εκδόσεις Διαπολιτισμός)
Το ποίημα Η τρελή μάνα του Δ. Σολωμού

ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ: (στήλη)Ο Βασιλιάς Ροδολίνος, η τραγωδία του Ιωάννη Ανδρέα Τρωίλου


Λίστα μουσικών κομματιών

Dusk - What are the chances
Benjamin Clementine - Condolence
Michel Fugain – Une belle histoire 
GAD – Waves
Bebe – Siempre me quedara
Gramatik – Don’t let me be misunderstood
The black keys – Turn blue
Kovacs – My love
Depeche Mode – Dream on
Yves Simon – Au pays de merveilles de Juliet
The Poets – That’s the way it’s got to be
The Seeds – Can’t seem to make you mine
The Count Five – Psychotic reaction
The Road Runners – Road runnah
Madrugada – Step into this room and dance for me
The Black Heart Procession – A cry for love
Richard Hawley – Tonight the streets are ours
Tindersticks – A marriage made in heaven
David Bowie - Starman
The Housemartins – Bow down
Beats International – Dub be good to me  

*
ΕΚΠΟΜΠΗ Τετάρτης 3 Σεπτεμβρίου 

Θέματα εκπομπής 

Γιάννης Σκαρίμπας
: Ο συγγραφέας στο πλαίσιο των νεοσυμβολιστών και της δεκαετίας του 1920.  
Rainer Maria Rilke: Στοχασμός από τις σελίδες του "Κισμέτ" (εκδόσεις Νεφέλη).
Isabella di Mora: απόσπασμα από την ποίησή της (Εκδόσεις Κουκούτσι)
Yves Bonnefoy: κείμενο-σχόλιο για τον Γάλλο ποιητή (Εκδόσεις Περισπωμένη).
Georg Trakl: απόσπασμα από το "Ονειρο του κακού (Ερατώ) 
Τζίνα Πολίτη: σχόλιο σχετικά με την ποιητική του θεατρικού συγγραφέα Δημήτρη Δημητριάδη
Κώστας Βούλγαρης: σχόλια επί της κρίσης αξιών στη σύγχρονη ποίηση
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ: (στήλη)Ο Κατσούρμπος, η κωμωδία του Γεώργιου Χορτάτση


Λίστα μουσικών κομματιών

Betty Everett - You're no good
Johnny Cash - The Mercy Street 
P.J. Harvey - C'mon Billy 
Craig Armstrong - Let's get out tonight 
Andrea Schreder - Where the wild oceans end
Andrea Schreder - Ghosts of Berlin 
Chris and Carla - Comfort of an stranger 
Bonobo - If you stayed over
Federico Aubele - Somewhere else
Kadebostany - Castle in the snow
Black Keys - Meet me in the city
Saron Va Etten - Every time the sun comes up
The Impressions - Somebody help me
Allah-Las - Sandy
Allah-Las - Seven point five 
Serge Gainsbourg - Danger
Jean Pierre Mirouze  - Sexopolis 
Betty Chung - Bang bang 
Mina - Un'anno d'amore 
Milva - Come spiegarti 
Keith Jarrett - For all we know  

*

mercoledì 3 settembre 2014

Μακρυγιάννης στις 3 του Σεπτεμβρίου...



Υπόμνηση ή απόηχος της ιστορικής σημασίας του επαναστατικού κινήματος της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 στην Αθήνα, η σημερινή επετειακή ημέρα...


Το γεγονός της οργανωμένης επιβολής, στα ανάκτορα του
Βαυαρού μονάρχη Όθωνα, μιας πρώτης συνταγματικής πολιτικής πραγματικότητας στο ελληνικό κρατίδιο παραμένει σημαντικό και σαφώς έκδηλο για ό,τι αφορά τη μετεξέλιξη της Ελλάδας έως τη σύγχρονη πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.


Τόσο ο Μακρυγιάννης, μαζί με τον Δημήτρη Καλλέργη και τους άλλους επαναστάτες, όσο και η ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνονταν ότι "...η πατρίδα δεν λευτερώθηκε με παραμύθια" (φράση του Μακρυγιάννη προς τον αντιβασιλέα Άιντεκ) και ότι οι λεγόμενες "κοινωνικές θυσίες" δεν βρήκαν ωφέλιμη ικανοποίηση, κατά το πνεύμα μιας ευνομούμενης και αρμονικά εξελισσόμενης κοινωνίας πολιτών με σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Ηδη, από το 1835, ο Ρουμελιώτης οπλαρχηγός είχε εκδηλώσει τη δυσαρέσκεια των απλών ανθρώπων για την υπόθεση της μοναρχίας στην Ελλάδα: τα οικογενειακά τζάκια και τα ξένα συμφέροντα με τους εντόπιους εκπροσώπους τους επέβαλλαν αυταρχικά τις ατασθαλίες τους. Ένα σύνταγμα φάνταζε από μηχανής θεός, λύση εκ των ων ουκ άνευ, δεδομένου ότι στα χρόνια της Επανάστασης είχαν ψηφιστεί μια σειρά από δημοκρατικές θέσεις στα συντάγματα τόσο της Επιδαύρου (1823) όσο και της Τροιζήνας (1827). 


Η διεκδίκηση συντάγματος για τους Έλληνες έγινε αναίμακτα. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843, ξημερώματα, ο στρατός κινούμενος από το Μοναστηράκι και ο αθηναϊκός λαός γύρω από τη σημερινή Πλατεία Συντάγματος περικύκλωσαν τα Ανάκτορα ζητώντας την άμεση αλλαγή. Ο Όθωνας αναγκάστηκε να ακολουθήσει τα δεδομένα, με αποτέλεσμα να ψηφιστεί το σύνταγμα του 1844. Έμελλε ωστόσο ο Μακρυγιάννης να μπει στο στόχαστρο του κατεστημένου, να υποστεί προσωπικό εξευτελισμό (με την περίφημη δίκη του, ως προδότη, και τη φυλάκισή του), μα το βασικότερο: η ελληνική κοινωνία δεν απέλαυσε τους καρπούς αυτής της προσπάθειας. Χρειάστηκε να ακολουθήσουν κι άλλες ώστε να υπάρξει μια ομαλότητα, με το σύνταγμα του 1864. 


Όλ' αυτά παραμένουν σημείωμα στο σημερινό παρόν - με προϋπόθεση ν' αποτελέσει η τοτεινή πραγματικότητα ένα σημείο αναφοράς για την τωρινή. Κάθε τι ομοιάζει σ' αυτό το δίπολο: οι ξένοι δανειστές και τα επαχθή εθνικά δάνεια, ο εξοστρακισμός ιδεών και αξιών στην πρακτική λειτουργία της κοινωνίας, οι λογής διαχειριστές της εξουσίας αλλά και οι λογής φανφαρόνοι (βλ. σήμερα: νεοφιλελέδες, ψευδοσυριζαίοι, αφασικοί δεξιοί, "πασοκάνθρωποι", νοσταλγοί του ολοκληρωτισμού), η αλλοίωση και η αλλοτρίωση της νεοελληνικής φυσιογνωμίας ποικιλοτρόπως και αδιαλείπτως, η απουσία ενός διαφορετικού μέλλοντος.

Επτά χρόνους εις πολέμους παρευρέθημεν μαζύ,
Ανυπόδητοι, γυμνήτες και πεινώντες και πεζοί.
Διετρέξαμεν εις βράχους και εις ράχεις και βουνά,
υποφέροντες βασάνους και κινδύνους και δεινά,
απεδείξαμεν στον κόσμο θαύματα ηρωισμού,
πρώτ' εδείχθημεν σημείον οικουμενικού σεισμού,
αλλά τότε εν τω μέσω της κλαγγής των όπλων, τότε,
παλαιοί μου στρατιώται,
νόμους είχομεν πολλούςτου συντάγματος καλούς
γεγραμμένους με το αίμα και την ακωκήν του ξίφους,

τούτους όμως ακολούθως επελθόντα σμήνη ξένων,

παρηγκώνισαν εις τόπους αφανείς και αποκρύφους,
ασεβήσαντα εις τόπον με το αίμα του βαμμένον.

[απόσπασμα από το δράμα του Ν. Σολιώτη - πράξη δεύτερη, σκηνή πρώτη, Μακρυγιάννης προς τους στρατιώτες]


domenica 17 agosto 2014

Μπλόκο της Κοκκινιάς, ποιο;

ΗΜΕΡΑ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΜΠΕΔΩΣΗΣ



Η σημερινή αρνητική επέτειος για την Ελληνική Ιστορία παραμένει εσκεμμένα υποβαθμισμένη: το Μπλόκο της Κοκκινιάς και η σημασιοδότησή του για τη ναζιστική Κατοχή και τους εντόπιους συνεργούς των φασιστών αποτελεί μια κορυφαία έκφανση της πολεμικής θηριωδίας, ετούτης που οι σύγχρονοι απόγονοι των "Μπουραντάδων", οι χρυσαυγίτες και οι λοιποί, αρνούνται γελοιωδώς και προσβάλλουν την εθνική συνείδηση και νοημοσύνη. 

Τα γεγονότα της 17ης Αυγούστου 1944 είναι αποκρυσταλλωμένα, έχουν διασαφηνιστεί και επιστημονικά τοποθετηθεί. Το ζήτημα που τίθεται επισταμένως είναι ακριβώς ένα: η διατήρηση της ιστορικής μνήμης ως εργαλείο διαχείρισης του σύγχρονου παρόντος με εχέγγυο τις ανθρώπινες αξίες. Τώρα, σ' αυτό το τώρα, που η δημοκρατία κλυδωνίζεται από την άρχουσα εξουσία και τα κοινωνικά ιδεώδη υποσκάπτονται ποικιλοτρόπως.

Αξίζει τον κόπο να δει κάποιος μερικά ντοκουμέντα (ταινίες τεκμηρίωσης ή και μυθοπλασίας βασισμένης στα καταγραφέντα της ημέρας εκείνης στις φτωχογειτονιές του Πειραιά). Κι ακόμη, να επισκεφθεί το Μουσείο της Μάντρας, να διαβάσει μελετήματα για το μπλόκο και εν συνόλω για την ελληνική εθνική αντίσταση στη διάρκεια αυτού του πολέμου. Με άλλα λόγια, να εκτιμήσει την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί, ήδη από την ταραγμένη δεκαετία του '40, να συνειδητοποιήσει την παρούσα συνθήκη - 70 χρόνια αργότερα.

(Μια προσωπική αρνητική εμπειρία: τον Αύγουστο του 2012 οργανώθηκε από τον Δήμο Νίκαιας και το ηλεκτρονικό περιοδικό (.poema..) μια βραδιά τιμής με ποιητές και ποιήματα για τους πεσόντες στη "μάντρα" του παλιού ταπητουργείου. Ο υπογράφων δοκίμασε να ερωτήσει, φθάνοντας στην περιοχή, τους διαφόρους περαστικούς-κατοίκους για το πού βρίσκεται το μουσείο και ο τόπος εκτέλεσης, σε ποιον δρόμο πρέπει να στρίψει κ.λπ. Μόλις ο έβδομος, μέσης ηλικίας, γνώριζε κι έγνεψε προς την πλευρά της πλατείας της Οσίας Ξένης... Είναι δε η ίδια περιοχή, πριν από έναν χρόνο, όπου οι "Ρουπακιάδες" δολοφόνησαν όχι μόνον τον Παύλο Φύσσα αλλά και την αξιοπρέπεια της κοινωνίας που γέννησε παλαιά και πολέμησε πρόσφατα ματώνοντας για τη δημοκρατία...).

Ταινία τεκμηρίωσης από την ΕΡΤhttps://www.youtube.com/watch?v=L5FBHeBKwqM

Κινηματογραφική ταινία του Άδωνη Κύρουhttps://www.youtube.com/watch?v=T0q8KPamuOQ 

mercoledì 6 agosto 2014

Λέξεις για τον Βύρωνα Λεοντάρη


Η ποιητική του Βύρωνα Λεοντάρη είναι συντεταγμένη και εκδιπλωμένη από τις πρώιμες καταγραφές του (όχι τόσο με την πρώτη συλλογή "Γενική αίσθηση", αλλά με την τρίτη, "Ομίχλη του μεσημεριού"). Προσωπικότητα σημαίνουσα μεταξύ των λεγόμενων "ποιητών της ήττας", αποτελεί μια περίπτωση ενεργή στα ελληνικά γράμματα, όντας καθοριστική, για ό,τι αφορά την άσκηση γύρω από τον ποιητικό λόγο, τη δόμηση αυτού του μικρού σύμπαντος του αποτελούμενου από νόημα και λόγο, διακυβεύματα και ουσιώδη της ύπαρξης. Οι ποιητικές συλλογές και η αρθρογραφία του αποτυπώνουν επακριβώς αυτήν την πορεία, έντιμη και πλήρη.

Η αποδημία του ποιητή (σήμερα, 6 Αυγούστου) δεν θα ανακόψει τη δημιουργική σχέση του με την Ποίηση. Ούτε οι ποιητές, κυρίως οι νεότεροι, θα πάψουν να εντρυφούν στη στάση ζωής και στα προτάγματα που κληροδοτεί. 

Ο Λεοντάρης είναι ο ποιητής που δεν διαβάστηκε επαρκώς ή εν συνόλω, είναι επίσης ο καίριος δοκιμιογράφος που εντοπίστηκε σταδιακά. Ο στενός κύκλος της "παρέας του Χαλανδρίου" αποτέλεσε κατά μίαν έννοια ορμητήριο για τον ίδιο αλλά και τους ομοτέχνους του - τον Ροζάνη, τον Λυκιαρδόπουλο, τον Μαρκίδη, τον Λαμπρίδη στον βασικό πυρήνα. Η στόχευση, δεδομένη: μια πνευματική ιντελιγκέντσια, αποκομμένη από τα τρέχοντα των πανεπιστημιακών και των παραγοντιζόντων/κριτικών/συγγραφέων στη λογοτεχνική επικαιρότητα των ΜΜΕ. Κι ακόμη, μια ομάδα λογίων με συγκεκριμένες κατευθύνσεις, πεφρασμένες μέσα από τις εκδοτικές επιλογές του Εράσμου καθώς και την πλούσια αρθρογραφία του περιοδικού Σημειώσεις

Εάν κάτι πρέπει να σημειωθεί εδώ, μέσω της αφορμής της είδησης για τον θάνατο του Λεοντάρη (πάσχων από ανία και δυστυχώς μετακινούμενος σε οίκο ευγηρίας προσφάτως, γεγονός που μάλλον επιδείνωσε την κατάσταση της εύθραυστης υγείας του...), είναι η άποψη πως η συνεισφορά του συνίσταται στην επόπτευση και στη ρύθμιση του σύγχρονου ποιητικού κανόνα - η συλλογή "Εν γη αλμυρά" (1996, Ερασμος) αποτελεί καταύγασμα της λεοντάρειας φωνής. Είναι μυστική, άδολη και επιδραστική ταυτόχρονα, περιέχει το είναι και υπονοεί την προσέγγισή του, παραδίδει τη σκυτάλη της σκέψης ενός στοχαστικού ποιητή στα χέρια του χρόνου, εξελίσσεται συν τη εποχή της ποίησης στον εικοστό και στον εικοστό πρώτο αιώνα.     

Αντί υστερογράφου: η ποίηση και το δοκίμιο του Λεοντάρη διαβάζονται πλέον συστηματικά, ειδικά μεταξύ των ποιητών που εμφανίστηκαν γύρω στο 2000, με την υποδόρια έκφραση της ανάγκης για σημεία αναφοράς σε προηγούμενους δημιουργούς-στυλοβάτες. Αλλο τόσο, τα τελευταία χρόνια μόλις, η γραφίδα του έχει αποκτήσει ένθερμους ("οπαδούς") αναγνώστες ή γράφοντες που ωστόσο απαιτείται να "χωνέψουν" την ποιητική του ταυτότητα, να διαχειριστούν την παρόρμηση του θαυμασμού τους στο πρόσωπό του, να τον εμπεδώσουν ως γόνιμο προπάτορα. Ίσως, δηλαδή, πρόκεται για μια ωφέλιμη "συνομιλία" η οποία θα αποδώσει καρπούς σε κατοπινό χρόνο... Κι αυτό, πράγματι, θα 'ναι μια δική του ικανοποίηση.

venerdì 13 giugno 2014

Οι αλλόκοτες ιστορίες (Ι)


La casa di Domenico Palumbo, Calimera (foto: S.d'A.)


(Το ρολόι)


ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΡΗΣΑ τις ώρες που έχω ζήσει. Είναι αρκετές χιλιάδες, τόσες που πια δεν τις θυμάμαι μία προς μία.

Αναλογίστηκα εκείνες που εγκατέλειψα μόνες τους ή τις άλλες, τις σιωπηλές του ύπνου. Θέλησα να απομακρύνω από γύρω μου εκείνες τις αχρείαστες που λησμόνησα και με πολιορκούν διαρκώς για να τις ευνοήσω. Αποφάσισα να κρατήσω μόνον εκείνες τις λίγες που ένιωσα ευτυχισμένος˙ όσες χώρεσαν τις στιγμές μιας ανείπωτης πλησμονής, που πλημμύρισαν, έστω για λίγο, τα σωθικά μου.

Ξεκρέμασα το ρολόι από τον τοίχο. Πρέπει να τις σκοτώσω όλες, μονολόγησα. Με τα χέρια δοκίμασα να τραβήξω τους σκληρούς μεταλλικούς δείκτες, να τους τσαλακώσω, να τους γυρίσω με ανάποδη φορά στον κύκλο των αριθμημένων ωρών μήπως τους ξεριζώσω και απαλλαγώ. Μάταια. Πληγιάστηκα, θύμωσα, άρχισα να βρίζω την ατυχία μου…

Το τικ-τακ ακούστηκε τώρα πιο έντονο. Αφουγκράστηκα την αλήθεια με χαρά και οδύνη: έρχεται η εποχή των μεταβάσεων ή αυτό χτυπάει άρρυθμα; Ένα πρελούδιο σιωπής απλώθηκε σιγά σιγά στον χώρο χρωματίζοντας τις επόμενες άγνωστες ώρες μου…


(σπήλαιο)

ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΔΩ πως ο Θεός πλησίασε, και μ’ ένα νεύμα του το σπήλαιο σχίστηκε στα τρία. Ο γέροντας απόστολος έπεσε κάτω τρομαγμένος˙ μια γραμμή φωτός –μπλε, κόκκινη, λευκή– του τρύπησε τα μάτια. Αργότερα, στις τελευταίες του πνοές, εμπνεύστηκε τα λόγια τούτα.

«Και νυξ ουκ έσται έτι˙ και χρείαν ουκ έχουσι φωτός λύχνου και φωτός ηλίου, ότι Κύριος ο Θεός φωτίσει επ’ αυτούς˙ και βασιλεύσουσιν εις τους αιώνας των αιώνων…».

Στέκομαι στο τέμπλο με τις αγιογραφίες.  Διεγείρομαι από την υγρή αίσθηση ότι τα χνάρια μου πατούν πάνω στα θεϊκά.

Η αέναη απορία, η δικαίωση, η εξέγερση της πίστης – αρνούμαι να σκεφτώ.

Αποχωρώ βιαστικά ανεβαίνοντας τα βαριά σκαλοπάτια. Έξω, στον μοναστικό περίβολο, ακούγεται το κελάηδισμα των πουλιών. Ανάθεμα. Η οσμή από τις σαπισμένες πευκοβελόνες του φθινοπώρου ζωγραφίζεται αλλότρια στις γυαλιστερές άσπρες πέτρες.


(σικελικό όνειρο)

ΒΗΜΑΤΙΖΩ στον ρωμαϊκό σιτοβολώνα. Τα σημάδια των κατακτητών συνομιλούν με το δικό μου σύντομο παρελθόν.

Συναντώ έναν βράχο, κυκλωμένο από τείχη. Το τυρρηνικό φως αναμειγνύεται με τις προφητείες και τη σκόνη του ηφαιστείου. Το κρασί είναι μπλάβο, η γεύση του γάργαρη.

Οι άγγελοι και οι διάβολοι αγκαλιασμένοι στέκονται μέσα στη λάβα. Με αντικρίζουν. Όμως, η έκλειψη ηλίου διακόπτει τα ψιθυρίσματα και την άπνοια. Η φλόγα σβήνει˙ τα υλικά που κάνουν την ανάμνηση όνειρο. Δεν τολμώ να τ’ αφήσω ανολοκλήρωτο: η στιγμή είναι αληθινό γεγονός, ή καθηλώνομαι από το τέλος;

Το αχνό άκουσμα είναι τέρψη, και καταφθάνει... Το νεραϊδόπαιδο κρατάει το αγγείο προσεκτικά για την κατοπινή τέφρα του.

giovedì 12 giugno 2014

(.poema..) τα ξημερώματα - Ιούνιος 2014


ΕΚΠΟΜΠΗ Τετάρτης 18 Ιουνίου 

Θέματα εκπομπής 

Μυρσίνη Ζορμπά
: Οι προτεραιότητες της πολιτιστικής πολιτικής.  
Zygmunt Bauman: Γύρω από τον πλούτο και την ανισότητα του 21ου αιώνα (εκδόσεις Οχτώ).
Alda Merini: Σχόλια για την ποιητική της και απόσπασμα από την επερχόμενη έκδοση Ερωτας, η θεϊκη τρέλα, (.poema..) εκδόσεις
Στέφανος Ροζάνης: απόσπασμα από την έκδοση περί γνωστικισμού - Μύθος και αφήγηση στον σύγχρονο κόσμο (Σύγχρονη Εκφραση).
Αγγελος Σιλέσιος: απόσπασμα από τη δίγλωσση έκδοση Χειρουβικός οδοιπόρος (Περισπωμένη) 
H συγγραφή υπό κρίση: σχόλιο του Κώστα Κατσουλάρη περί ευθύνης των λογοτεχνών
Σταύρος Ζαφειρίου: απόσπασμα από τη συλλογή (εκδόσεις Νεφέλη)
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ: (στήλη): Ο Κάτης και ο Μποντικός, ανωνύμου
Γεωργία Τρούλη: απόσπασμα από τη συλλογή Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε (εκδόσεις Σαιξπηρικόν)
J.P. Sartre: ανάγνωση αποσπάσματος από τις Λέξεις (εκδόσεις Αγρα)

Συνέντευξη με τον Σπύρο Παπαϊωάννου (βιβλιοπώλης - Μωβ Σκίουρος)

Λίστα μουσικών κομματιών
Amy Winehouse & Paul Weller – Don't go to strangers
Betty Lavette – Let me down easy 
Charlie Winston – Tong tied 
Chrystal Bell – Swing with me
Kovacs – My love 
Betty Everett – You are no good 
Grammatic – Don't let me down 
Gotye – Somebody that I used to know
Modena – Fischia il vento
Pino Donaggio – Io che non vivo senza te
Patsy Cline – She's got you 
Janko Nilovic – Drug song 
Poldoore – But I do
Bebe – Mu guapo 
Natalie Merchant – Black sheep 
Serge Gainsbourg & Brigitte Bardot – Bonnie and Clyde 
Tracy Chapman – Fast car
Thom York & Bjork – I've seen it all 
Bjork & P.J. Harvey – I can't get no satisfaction 
P.J. Harvey - Down by the water 

*
ΕΚΠΟΜΠΗ Τετάρτης 11 Ιουνίου 

Θέματα εκπομπής 

Σίγκμουντ Φρόιντ
: Ο Ντοστοϊέφσκι και η πατροκτονία (εκδόσεις Πατάκης)

Μάγια Αγγέλου: σημείωμα του ποιητή Ντίνου Σιώτη για την Αμερικανίδα ποιήτρια
Γκυ ντε Μωπασάν: παρουσίαση της έκδοσης Ο φιλαράκος (εκδόσεις Καλέντης)
Ρούλα Αλαβέρα: τιμητική εκδήλωση στην Αθήνα & ανάγνωση από τη συλλογή Ακήδα
Κ. Π. Καβάφης: παράσταση στο θέατρο Τζένη Καρέζη 
Δημήτρης Τζιόβας: απόσπασμα από τον τόμο Κουλτούρα και λογοτεχνία (εκδόσεις Πόλις)
Διονύσιος Σολωμός: σχόλιο του Ευριπίδη Γαραντούδη από τον τόμο Ιχνη στην άμμο (εκδόσεις Γκούτενμπεργκ)
Ενθέματα, εφημ. Αυγή: καλοκαιρινή εκδήλωση
Σπύρος Ασδραχάς: νέα έκδοση (Υπομνήσεις, ιστορικά σημειώματα - εκδόσεις Θεμέλιο)
Γιώργος Μολέσκης: ανάγνωση από τη συλλογή Ιχνη ποιήματος (εκδόσεις Μεταίχμιο)
Josep Maria Montaner: παρουσίαση μελέτης Ιστορία της σύγχρονης αρχιτεκτονικής (εκδόσεις Νεφέλη)
Κώστας Βούλγαρης: σχόλια για τον Γιάννη Πάνου (από τον τόμο Οι εστέτ, (.poema..) εκδόσεις)
Γιάννης Λειβαδάς: σχόλιο από άρθρο περί λογοκλοπής στη σύγχρονη λογοτεχνία

Συνέντευξη με τον Κώστα Καναβούρη (συγγραφέας-δημοσιογράφος περί λογοτεχνίας & ΜΜΕ)

Λίστα μουσικών κομματιών
Thievery Corporation – Walking through Babylon
Mano Negra – Out of time man 
Portishead – Glory box 
Beth Gibbons – Mysteries 
Flunk – True faith 
New Order – Blue Monday 
The Cardigans – Carnival 
Coldplay – The scientist
James Blunt – Bonfire Heart
Paolo Nutini – Let me down easy
Beth Hart – Your heart is as black as nighties 
Craig Armstrong – Stay 
Nick Cave – We real cool
Raining Pleasure – Dancing queen 
R.L. Burnside – It’s bad you know 
R.L. Burnside – Bad luck city 
The Cure – Boys don’t cry 
The Last Drive – Have mercy 
The Dream Syndicate – Boston 
REM – Drive 

*


ΕΚΠΟΜΠΗ Τετάρτης 4 Ιουνίου 

Θέματα εκπομπής 

Οδυσσέας Ελύτης: σχόλιο του ποιητή Στρατή Πασχάλη
Γκυ Ντεμπόρ: σημείωμα του Ανσελμ Γιάπεε
Γκυ ντε Μωπασάν: παρουσίαση της έκδοσης Ο φιλαράκος (εκδόσεις Καλέντης)
Kώστας Χατζηαντωνίου: απόσπασμα από άρθρο του (Ο κόσμος τούτος δεν είναι φυσικός)
Λόρι Αντερσον: μεταφρασμένο κείμενό της από τον Θάνο Σταθόπουλο 
Κώστας Βούλγαρης: απόσπασμα από την έκδοση Εμφύλιο σώμα (Εκδόσεις του εικοστού πρώτου) 
Ερίκ Φοτορινό: σχόλιο της συγγραφέα Ελενας Μαρούτσου για το βιβλίο του Κορσάκωφ (εκδόσεις Πόλις)
Γιάννης Υφαντής: ανάγνωση ποιήματος
Εκτωρ Κακναβάτος: σχόλιο του Γιάννη Δάλλα και ανάγνωση ποιήματός του (εκδόσεις Γκούτενμπεργκ)
Εκδόσεις Σοφίτα: παρουσίαση δραστηριότητας
Νίκος Εγγονόπουλος: άρθρο του Μιχάλη Ανθη με αφορμή τον ποιητή 
Μάγια Αγγέλου: σχόλια για την ποιήτρια από την ποιήτρια-μεταφράστρια Μαρία Κατσοπούλου
Ελένη Κεφάλα: ανάγνωση ποιήματος από τη συλλογή Χρονορραφία (εκδόσεις Νεφέλη)


Συνέντευξη με τον Γιάννη Στεφανάκη (εικαστικός-εκδότης του περιοδικού Νέο Επίπεδο)

Λίστα μουσικών κομματιών (αφιέρωμα στον Tom Waits)
Hold on
Innocent when you dream
I'm your late night evening prostitute
Chocolate Jesus
Martha
Sins of my father
Hope I don't fall in love with youu
Between love
Day after tomorrow
Dead and lovely
Wrong side of the road
All the world is green
Jockey full of Burbon
Who are you
Drunk of the moon
Invitation to the blues
Midnight Lullaby
Clap hands
Take it with me
Temptation
Blue Valentines

domenica 11 maggio 2014

Το (.poema..) στην 11η ΔΕΒΘ


ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
:::
περιοδικό (.poema..) εκδόσεις

Το (.poema..) συμμετέχει με δικό του περίπτερο στη φετινή ενδέκατη διοργάνωση της Έκθεσης στη Θεσσαλονίκη (Πέμπτη 8/5 έως Κυριακή 11/5). 

Στις προθήκες του θα παρουσιαστεί το σύνολο της εκδοτικής παρουσίας της ετικέτας, μετρώντας από το 2007 και ένθεν. Όλοι οι τίτλοι θα διατίθενται σε τιμή προσφοράς.

***HELEXPO περ..13, σταντ 4***

giovedì 10 aprile 2014

(.poema..) τα ξημερώματα




Ραδιοφωνική εκπομπή στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας

Μεταδίδεται ζωντανά από το Διαδίκτυο μέσω της επίσημης ιστοσελίδας (
www.ertopen.com), στο δίκτυο fb (www.facebook.com/BProgramma), στις συχνότητες των ερτζιανών όπου εκπέμπουν οι περιφερειακοί σταθμοί της ΕΡΑ ανά την Ελλάδα καθώς και στα βραχέα.

Παραγωγή - παρουσίαση: Βασίλης Ρούβαλης

Κάθε Τετάρτη στις 12.00 τη νύχτα

martedì 8 aprile 2014

Ο Σολωμός στο fb


Ο Διονύσιος Σολωμός θεωρήθηκε "εθνικός ποιητής" από τους διαχειριστές της υπόθεσης της εθνικής ιδεολογίας. Καθιερώθηκε ως τέτοιος και εξακολουθεί να προσεγγίζεται ως "τοτέμ" (αδιάβαστο, απροσέγγιστο, απόμακρο κιόλας) που μόνον τον σχολικό "φόβο" προκαλεί τελικά, ή, κατόπιν, την άνυδρη λήθη...

Οι υπόλοιπες οπτικές γωνίες και η πρόσληψη του έργου και του προσώπου έχουν αποκλειστεί, διά ροπάλου, δεκαετίες ολόκληρες. 

Εως πρότινος ήταν, γελοιωδώς, η αναμόχλευση του ποιητή ανάμεσα στις επετειακές γραφικότητες της 25ης Μαρτίου καθ' έτος: ο Εθνικός Υμνος, ο λόφος του Στράνη στη Ζάκυνθο κι ο νεαρός εμπνεόμενος από τις μπαταργιές στο απέναντι Μεσολόγγι, η ζωγραφισμένη φάτσα στις αίθουσες των δημοτικών σχολείων.

Και τώρα, πολύ πρόσφατα, χάρη στα ημερολόγια υπενθυμίσεων του φέισμπουκ ["8 Απριλίου: Σήμερα έχει γενέθλια ο Δ. Σολωμός"], τον ανακαλεί το... σοσιαλμιντιακό σύμπαν με ψιλοαναφορές προς επίδειξην γνώσεων προς γκόμενες ή γκόμενους, αλλά και με τον τρόπο της Δημουλά ατακαδόρικες ποιητικές αναρτήσεις στους "τοίχους". Τι άλλο, μα τι άλλο πια;

sabato 22 marzo 2014

Ο Σολωμός του Βελουδή


Ο Γιώργος Βελουδής απεβίωσε χθες δημιουργώντας μία ακόμη "κενή θέση" μεταξύ των σοβαρών μελετητών της νεοελληνικής γραμματείας. Η συνεισφορά του είναι πολυεπίπεδη και πρέπει να χαρακτηριστεί άμεσα χάρις στον πλούτο της θεματικής όσο και στην ποιότητα της εμβάθυνσης που επιδίωξε ως φιλόλογος και πανεπιστημιακός δάσκαλος. 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Αθήνας και του Μονάχου με αντικείμενο τη νεοελληνική φιλολογία, τη φιλοσοφία, την κοινωνιολογία και την  ιστορία. Δίδαξε για πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και, το κυριότερο, κατέθεσε πλούσιο ερευνητικό έργο. Μεταξύ των ενδιαφερόντων του υπήρξε ο Διονύσιος Σολωμός, η πρόσληψη και η εισδοχή του στο σώμα της ελληνικής ποίησης, όπως αναλόγως στο πλαίσιο της εθνικής και κοινωνικής συνείδησης, κατά τους δύο τελευταίους αιώνες.

Δεν επιδίωξε τη "συστημική" παρουσία, που προσδοκά ρόλο για τον διανοούμενο στο κοινωνικό φαίνεσθαι και τον μιντιακό τροχό, αλλ' ωστόσο δεν παρέλειψε να συγκρουστεί -με όπλα την αμεσότητα και την τραχύτητα του επιστημονικού λόγου του- με το ενδο/εξω-πανεπιστημιακό κατεστημένο. 

Η εργογραφία του είναι εκτενής και βεβαίως εύκολα προσβάσιμη τόσο διαδικτυακά όσο, βασικά, στα καλά βιβλιοπωλεία. Μια ενδιαφέρουσα σύντομη κρίση επ' αυτής καταθέτει ο κριτικός και ποιητής Κώστας Παπαγεωργίου (κάνοντας κλικ εδώ).

Μερικές, ελάχιστες αποσπασματικές αναφορές του Γιώργου Βελουδή σχετικές με το σολωμικό έργο:

Γυναίκα της Ζάκυθος ...είναι έργο μεταβατικό: σηματοδοτεί, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, τη μετάβαση από την κλασικιστική του έμμετρου στη ρομαντική -και νεωτερική- ποιητική του πεζού ποιήματος [...] το Gaspar de la nuit του Aloysius Bertrand κυκλοφόρησε μία τουλάχιστον δεκαετία αργότερα (1842). 

Λάμπρος ...η οργανική ενσωμάτωση, όχι η μηχανική παρεμβολή, τραγουδιών σ' ένα μεγαλύτερο, πεζό ή ποιητικό, οπωσδήποτε όμως αφηγηματικό, έργο αποτελούσε ένα καθαρά νεωτερικό μέσο για την επιδίωξη, αν όχι την επίτευξη, του "μικτού είδους", που ευαγγελίζονταν οι θεωρητικοί και πραγματοποίησαν οι ποιητές του ευρωπαϊκού Ρομαντισμού...

Κρητικός ...είναι το πρωτότοκο τέκνο του ώριμου Σολωμού από τη γόνιμη συνεύρεσή του με την κλασική γερμανική λογοτεχνία και φιλοσοφία. Η δημιουργική απήχηση των γερμανικών μελετών του είναι για την κατανόηση του έργου αυτού ερμηνευτικά αποφασιστική [...] Τα διδάγματα του Σολωμού από την καντιανή και σιλλεριανή Ηθική καθορίζουν, για πρώτη φορά στον Κρητικό, το κεντρικό νόημα του έργου, όπως έχει προδιατυπωθεί σ' ένα ιταλικό του προσχέδιο: "Η ηθική δύναμη (του ανθρώπου), που μπαίνει σε δοκιμασία από τη δυστυχία".

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι ...Χάρη στη φιλοσοφική -όχι ιστορική, πατριωτική, εθνική!- διάστασή τους οι Ελεύθεροι Πολιορκισμένοι προσλαμβάνουν τον χαρακτήρα ενός έργου με πανανθρώπινη-οικουμενική αξία. Την υπέρβαση της ιδέας της πατρίδας και του έθνους και τη μετάβαση στην ιδέα της ανθρωπότητας και της οικουμένης είχε προγραμματίσει ο Σολωμός σ' έναν από τους ιταλικούς Στοχασμούς του στους Ελεύθερους πολιορκισμένους.