sabato 26 maggio 2007

Χωρίς λόγια

Οι ημέρες χωρίς στίχους, πρόσωπα, αναπνοή>>>ένα έργο του Scarlatti για pianoforte αρκεί για το ξύπνημα>>τ' όνειρο κυλάει σε καταβόθρες μαζί με το κρύο νερό>>>έκπληκτος διαβάζω τον Τάσο Λειβαδίτη αυτές τις ημέρες>>>αναρωτιέμαι για τις ζέουσες εικόνες, τα παράξενα πλάσματα που προσπερνούν τον καμβά βιαστικά, τις μελωδίες που δυσκολεύομαι ν' αφουγκραστώ σ' αγκαλιάσματα πρόσκαιρα, περιοριστικά>>>παύση>>>ερωτικά κορμιά, φθηνό κρασί, ξημερώματα>>>το κενό παύει να υπάρχει όταν το χωρίζεις σε δύο κομμάτια, λέει ο έμπειρος ποιητής>>>γιατί είναι η ώρα του απολογισμού>>>η αλαφιασμένη έκφραση τη στιγμή που σπάει η πυξίδα, η καταραμένη αναδίπλωση που μοιάζει με τις περιγραφές της Μαρίνας Τσβετάγεβα, αυτή η διεργασία για την ανακατασκευή του νοήματος...>>>

martedì 22 maggio 2007

Δεν γράφω ποιήματα

Ζωγραφικό έργο της Μαρίας Φιλοπούλου
Αναδημοσιεύεται εδώ το κείμενο του Γιάννη Ευθυμιάδη (www.efthymiades.blogspot.com). Από σύμπνοια, συμφωνία, συνενοχή...
Δεν γράφω ποιήματα. Αυτόν τον καιρό δεν πρέπει να γράφω ποιήματα. Το ποίημα πρέπει να είναι μια έκρηξη, μια σεισμική δόνηση. Πρέπει να έχουν συσσωρευτεί δυνάμεις. Να νιώθεις πως δεν μπορείς να ζήσεις ούτε για μια στιγμή αν δεν το γράψεις. Η καθημερινή, διεκπεραιωτική, σχεδόν ημερολογιακή γραφή δεν ωφελεί. Με αποδυναμώνει. Αισθάνομαι να με αφαιμάσσει δίχως αποτέλεσμα. Νιώθω το σώμα μου ισχνό. Και το ποίημα πρέπει να βγαίνει από τα έγκατα του σώματος. Είναι φαινόμενο βιολογικό.Τούτο τον καιρό επιβάλλω στον εαυτό μου μια βεβιασμένη στέρηση, μια νηστεία. Κλείνομαι, ολοένα κλείνομαι και αφήνω τη θέληση να με κατακλύζει. Ακόμα μπορώ να την ελέγχω. Δεν είναι ώρα λοιπόν. Ασκούμαι στην στέρηση, σαν μοναχός. Έχω ποιήματα στα συρτάρια μου που πρέπει να δουλέψω. Ακόμη και η ύστερη επεξεργασία είναι μια πράξη απαράμιλλης συγκέντρωσης, πράξη θεοτική. Δεν πρέπει να μιλάω σε κανέναν, δεν πρέπει να ακούω κανέναν, παρά μόνο εκείνη τη φωνή. Είναι και δεν είναι δική μου. Παλεύουμε. Την διορθώνω και αναδιπλώνεται. Την κολακεύω και με χλευάζει. Στο τέλος αποκάμνω. Έτσι βγαίνει το ποίημα.Τούτο τον καιρό δεν γράφω ποιήματα. Είναι οδυνηρό ν’ ακούς τα λόγια μέσα σου αλλά να μην τα γράφεις. Ποια αυτιά να κλείσεις; Γράφω καθημερινά, μα όχι ποιήματα. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να ξεχνάω να γράφω ποιήματα. Να κλείνω τ’ αυτιά μου στις σειρήνες. Γιατί αν γράψω, θα λυτρωθώ μονάχα για μια στιγμή. Μονάχα εγώ. Ξέρω πως γράφω για εκείνη. Κι εκείνη θέλει όχι να την συντροφεύω. Μου λέει να ’μαι δικός της. Να διαλύομαι. Η επανασύνθεση της δικής μου ουσίας να είναι το ποίημα…

lunedì 21 maggio 2007

4η Διεθνής Εκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2007

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ,
Αποστολή, ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΟΥΒΑΛΗΣ
Ο χαρακτήρας της 4ης Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου της Θεσσαλονίκης επιβεβαιώθηκε από όλους τους συμμετέχοντες - επαγγελματίες, λογοτέχνες, βιβλιόφιλο κοινό. Η έκθεση πήρε βαθμό άριστα ως προς τη διοργάνωση, ενώ, κλείνοντας τις πύλες της χθες, κατά κοινή ομολογία άφησε την αίσθηση μιας μεγάλης, ευρωπαϊκών προδιαγραφών εκδήλωσης, που ξαφνιάζει ευχάριστα -σαν να ήρθε από το πουθενά- και δημιουργεί προσδοκίες για το μέλλον του ελληνικού βιβλίου απέναντι στις αγορές του κόσμου.
Στη διάρκεια αυτών των τεσσάρων ημερών (17-20 Μαΐου), η βορειοελλαδίτικη πόλη είχε τη σπουδαία ευκαιρία να νιώσει τον παλμό του εκδοτικού κόσμου, ν' αφουγκραστεί τις πραγματικές διαστάσεις του βιβλίου ως πνευματικού προϊόντος, αλλά κι ως επαγγελματικο-εμπορικού αντικειμένου ενασχόλησης για μια μεγάλη αλυσίδα παραγόντων, όπως είναι οι συγγραφείς, οι μεταφραστές, οι εκδότες, οι βιβλιοπώλες, οι βιβλιοθηκονόμοι, οι λογοτεχνικοί πράκτορες. Η εμπειρία είναι πολύτιμη καταπώς φαίνεται από την κίνηση στα περίπτερα των εκδοτικών οίκων, τις συζητήσεις στα πάνελ, τη συμμετοχή σε σεμινάρια, τα ραντεβού και τις συναντήσεις για ανταλλαγή πληροφοριών, αγοραπωλησίες τίτλων, εκδοτικές συμφωνίες.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι ξένοι εκδοτικοί φορείς, που επισκέφθηκαν τη Θεσσαλονίκη (προερχόμενοι από σαράντα επτά χώρες), κάνουν λόγο για μια διοργάνωση ελκυστική και λειτουργική, η οποία τους αφορά άμεσα ως σημείο γνωριμίας με τη βιβλιοπαραγωγή στη νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μεσόγειο. Γι' αυτό και ο Χενκ Πόπερ, διευθυντής του ολλανδικού ινστιτούτου για την προώθηση του βιβλίου (ένα από τα πλέον οργανωμένα και αποτελεσματικά στον κόσμο), θεωρεί ότι η ΔΕΒΘ είναι απαραίτητη για την επαφή μ' ένα κομμάτι της ευρωπαϊκής εκδοτικής αγοράς (Βαλκάνια και Μέση Ανατολή), που δύσκολα μπορεί να φανεί στην Εκθεση της Φρανκφούρτης.
Στον απολογισμό της τέταρτης διοργάνωσης πρέπει να προστεθούν οι λογοτεχνικές εκδηλώσεις, που, αν μη τι άλλο, κάλυψαν ευρύ φάσμα ενδιαφέροντος. Κατ' αρχάς, ανακοινώθηκε η «γέννηση» ενός νέου εκδοτικού σχήματος, που φέρει τον τίτλο «Τόπος», ενώ η Ομοσπονδία Ευρωπαίων Εκδοτών αποφάσισε να πραγματοποιήσει τη γενική συνέλευσή της στο πλαίσιο της έκθεσης, δηλώνοντας την υποστήριξή της στον θεσμό. Ανάμεσα στους συγγραφείς βρέθηκαν σημαντικά ονόματα -λιγότερο ή περισσότερο γνωστά στους Ελληνες βιβλιόφιλους- όπως ο Αιγύπτιος Αλάα Ελ Ασουάνι, ο Γάλλος Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ, ο Αμερικανός Κρίστοφερ Μέριλ.
Ο ειδικά διαμορφωμένος χώρος για τους ξένους παρευρισκόμενους αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη σύσφιξη σχέσεων με Ελληνες συναδέλφους τους. Για παράδειγμα, ο Αργεντίνος ελληνιστής Οκτάβιο Κούλεζ και η Νίλι Κοέν από το Ισραήλ εντυπωσιάστηκαν από τη δυνατότητα προσωπικής επαφής με ανθρώπους από τόσο διαφορετικούς προορισμούς.
Από τους γείτονες δε, οι Σέρβοι εκδότες έδωσαν το «παρών» με χαρακτηριστικό τρόπο: ο Μλάντεν Βέσκοβιτς και ο Μάρκο Ντεσπότοβιτς, σύμβουλοι του σερβικού υπουργείου Πολιτισμού, μας είπαν: «Προσβλέπουμε σε άμεση συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Ελλάδας. Γιατί μας αρέσει και μας αφορά η ελληνική λογοτεχνία, ενώ επιθυμούμε να συστήσουμε αντίστοιχο ΕΚΕΒΙ. Επομένως, χρειαζόμαστε την τεχνογνωσία σας...».
Στον χαρακτήρα της έκθεσης αναφέρεται και η εκπρόσωπος γερμανικών εκδοτικών οίκων Σούζαν Μπίντερμαν, που μας επισήμανε ότι η Θεσσαλονίκη εξυπηρετεί την άμεση επαφή με τους Ελληνες εκδότες, κάτι που δεν θεωρούνταν δεδομένο στο πρόσφατο παρελθόν. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι δημοσιογράφοι με διεθνή εμπειρία, όπως η Μάγια Τζάγκι του «Γκάρντιαν», δηλώνουν απερίφραστα την παγίωση της ΔΕΒΘ στον χάρτη της εκδοτικής Ευρώπης.
Οσο για τους Ελληνες εκδότες, οι γνώμες διίστανται. Οι περισσότεροι δηλώνουν ότι εμπιστεύονται τη ΔΕΒΘ ως αναγκαία προϋπόθεση εκσυγχρονισμού της ελληνικής αγοράς, αλλά σε πολλές περιπτώσεις είναι μεγάλη η οικονομική επιβάρυνση για τη μεταφορά προσωπικού, συνεργατών, υλικού από την Αθήνα προς τη Θεσσαλονίκη. Η Εύα Καραϊτίδη (εκδόσεις «Βιβλιοπωλείο της Εστίας») μας είπε: «Είναι άδηλο το οικονομικό αποτέλεσμα για τους εκδότες». Ενώ η Πετρούλα Γαβριηλίδου (εκδόσεις «Κέδρος») και η Ελένη Κεχαγιόγλου συμφωνούν με την άποψη πολλών συναδέλφων τους, ότι πλέον η έκθεση «αποτελεί στέκι» για τους ανθρώπους του βιβλίου, κι επομένως αξίζει τον κόπο η προσπάθεια.
Το σημαντικό είναι, πάντως, ότι στους διαδρόμους των 12 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων βρέθηκαν άνθρωποι με κοινό παρονομαστή το βιβλίο. Η «ζαλάδα» από τις εκατοντάδες λογοτεχνικές προτάσεις, η γόνιμη ανταλλαγή απόψεων, η παρουσίαση στατιστικών δεδομένων κι αναλύσεων, όσο και ο σχολιασμός επί παντός του εκδοτικά επιστητού, έμοιαζαν με σενάριο επιστημονικής φαντασίας πριν από τέσσερα χρόνια, όταν το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου ανέλαβε διστακτικά, ίσως αμήχανα, την οργάνωση της έκθεσης, επί υπουργίας Ευάγγελου Βενιζέλου.
Και όντως, οι νέοι επικεφαλής του ΥΠΠΟ υποστήριξαν οικονομικά το εγχείρημα (γεγονός που βεβαίως δεν συνεπάγεται πάντοτε θετικό αποτέλεσμα). Ομως αυτό που συνηγορεί στην καθιέρωση του θεσμού είναι η αυτονόητη ανάγκη μιας διεθνούς διοργάνωσης στην Ελλάδα. Το αποδεικνύουν οι αριθμοί: οι 9.209 νέοι τίτλοι βιβλίων, που εκδόθηκαν στην Ελλάδα την προηγούμενη χρονιά (αύξηση 9,1%, σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα της «Βιβλιονέτ»), είναι εντυπωσιακός αριθμός για μια χώρα με μικρά ποσοστά αναγνωσιμότητας. Το φαινόμενο είναι επίσης ενδεικτικό μιας εκδοτικής τάσης των τελευταίων χρόνων, που συνάδει με τις εκδοτικές αγορές άλλων χωρών της Ε.Ε.
Κι αν η θεσσαλονικιώτικη έκθεση χρειάζεται περισσότερη ενίσχυση στην προβολή και στην εκτίμηση της συνεισφοράς της από τοπικούς και υπερτοπικούς φορείς (οι φανφαρονισμοί του στιλ «Θεσσαλονίκη, βασιλίδα του βιβλίου σ' όλο τον κόσμο», που δεν έλειψαν από την τελετή έναρξης και η επιδεικτική απουσία των υπουργών Πολιτισμού και Παιδείας), το σίγουρο είναι ότι έχει βρει τον δρόμο της. Το είπε κι ένας εκδότης, ψιθυρίζοντας με νόημα: «Επιτέλους, ένιωσα ότι βρίσκομαι σε μια μικρή Φρανκφούρτη...».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/05/2007

martedì 15 maggio 2007

The Last Drive - comeback hit: 13-5-2007, Gagarin Club

φωτό: Ελένη Γρηγοριάδου
Η συναυλία των Last Drive ήταν ένα παραλήρημα αναμνήσεων, ήχων, εικόνων για όλους όσοι "έζησαν" αυτό που παρεξηγημένα αποκαλείται "ελληνικό ροκ", αλλά ουσιαστικά επρόκειτο για έναν σταθμό στην ελληνική άποψη περί ανεξάρτητης ροκ σκηνής στις δεκαετίες του '80 και του '90.
Το ζητούμενο είναι άλλο: το συγκρότημα έπαιξε σαν να μην πέρασε ούτε μήνας από την τελευταία του εμφάνιση ενώ το κοινό, που γέμισε για τρεις ημέρες το Gagarin, ένιωσε ότι βρίσκεται σε άλλη χωροχρονική διάσταση. Δεν νομίζω κανένας να αμφιβάλλει για την αίσθηση ότι πέρασαν δώδεκα χρόνια από την τελευταία εμφάνιση των Last Drive, ότι οι περισσότεροι γκριζάρουμε ή χάνουμε μαλλιά ή παχαίνουμε ή κάνουμε παιδιά σιγά σιγά, ότι η μουσική σκηνή που είχαμε πλάσει στο μυαλό μας ίσως ποτέ δεν υπήρξε αλλά επρόκειτο για μια φαντασιακή δημιουργία, ότι ωστόσο οι μετέφηβοι που υπήρξαμε παραμένουμε (αλλά με κοστούμι ή σοβαρό επαγγελματικό ύφος, αναλόγως) ακούγοντας τραγούδια σαν το "Blue Moon" ή το "Overloaded" και ανακαλώντας τις φάσεις του ατέρμονα εξελισσόμενου εαυτού μας...
Η "Missirlou" και η διασκευή του "It's all over now, baby blue", δύο κομμάτια που εγώ τουλάχιστον λάτρεψα ως εικοσάχρονος, ακούγονταν στ' αυτιά μου τόσο φρέσκα όσο όταν έτρεχα σε συναυλίες των Last Drive στη Χαλκίδα, το Ηράκλειο, τα Χανιά, την "υπόγα" του Κουτσούμπα, το "Ρόδον" φυσικά, τη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα και δεν ξέρω πού διάολο αλλού ανά την Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του 1990, όταν η παρέα του Καρανικόλα και του Καλοφωλιά έπαιζαν με ψυχή αλλά και με κάκιστο ήχο...
Η συναυλία στο Gagarin τα είχε όλα. Απαριθμώ: το αγαπημένο μου "The bad Roads", τα σχιζοειδή και λατρεμένα "Gone, Gone, Gone", "I love Cindy", "Chain Train", το βλοσυρό βλέμμα του Γιώργου στην κιθάρα του, το αλλόκοτο παίξιμο του μπάσου από τον Αλέξη, η ήρεμη δύναμη της ντραμς από τον Χρήστο.
Κι ακόμη, το "Have Mercy", το "Night of the Phantom" (κι όλες οι παλιομοδίτικες αλλά εξαγριωτικές για το πνεύμα μου γκαραζιές τους...) συνέβαλαν σε εικόνες του παρελθόντος, τόσο μακρινές και τόσο κοντινές: οι γκόμενες που γάμησα (ή με γάμησαν τελικά) εκείνη την εποχή, οι τεκίλες από μια σχεδόν αποκλειστικά αλκοολική πενταετία, το πάθος για τα βινύλια (στο 7+7 κυρίως, ή και στο Happening, πάντοτε σχεδόν άφραγκος αλλά πωρωμένος αγοραστής ανά εβδομάδα, με τον "τρελό" Γρηγόρη Βάιο να λανσάρει ό,τι σαβούρα είχε το μαγαζί από Βέλγιο και λοιπά, σε πιτσιρικάδες ανυποψίαστους), η έκδοση του B-Side 'zine [που είναι ό,τι πιο αγνό έχω δημιουργήσει έως τώρα στα μίντια - μαζί με το (.poema..), βεβαίως!], η συνέντευξη που είχα κάνει -άπειρος δημοσιογράφος αλλά φαν φανατικός στο σπίτι του Χρήστου και παρέα με τον Θάνο το 1992- για το δεύτερο τεύχος του περιοδικού, τα ατελείωτα βράδια στο θρυλικό Metropolis Club του Ρεθύμνου, όπου έχω αφήσει -εντάξει Κοκκινόμαρκε;- ένα κομματάκι του εαυτού μου παίζοντας στα πικάπ κάθε Τετάρτη και Κυριακή έως τα ξημερώματα, η εκπομπή "Απόψε το φεγγάρι αιμορραγεί" στον Team Fm 102, οι φωτοτυπίες των εισιτηρίων από συναυλίες στο "Ρόδον" και η μυσταγωγία της κάθε βραδιάς (ας απαριθμήσω ενδεικτικά: Dream Syndicate, Green On Red, Wipers, Giant Sand, Gutterball, Tindersticks, Ramones, Jesus And Mary Chain), το καταραμένο "Ποπ&Ροκ" που πάντοτε ζήλευα (κι έφτασα, τελικά, να το διευθύνω για κάποιο μικρό διάστημα...), η ανεπιτήδευτη γαλήνια φιγούρα του Αιμίλιου από τη Hitch-Hyke Records (που ακόμη παραμένει, είπαμε δυο κουβέντες προχθές), το επτάιντσο του "Overloaded" μίας όψεως και συλλεκτικής αξίας που εκείνος μου είχε χαρίσει, το "Φως και η Σκιά του" του Γιώργου Καρανικόλα (από το οποίο είχα "κλέψει" ένα ορχηστρικό για μια εκπομπή μου στο ραδιόφωνο) που το έχω σχεδόν ξεχάσει σε κάποια αποθήκη της μάνας μου, η φιγούρα της Μαρίζας, της Ελενας και της Ελενας, της Μαρίας, της Εύης, της Κατερίνας (όλες με ερωτηματικά για το τι και το πώς μεταξύ μας σήμερα), τα αξημέρωτα βράδια στο περίφημο-μοναδικό μπαρ "Cecilia" του Αλέκου και του μακαρίτη του Νίκου στην παραλιακή του Ρεθύμνου, λίγο λιγότερο το "Maze" και το "Booze" στην Αθήνα, η αγωνία για τα μαθήματα, τα σκιρτήματα της άνοιξης με τις υποσχόμενες τουρίστριες στην Αγία Γαλήνη, οι κασέτες με τις επιλογές, η παρέα των Ζήνωνα-Μαρίνας-Δροσούλας-Πατρινού-Δευκαλίωνα-Γυθιάτη, το "Αρκάδι" και το ασημένιο-τρακαρισμένο "Galant", τα βράδια στη Fortezza με κεραυνούς και σκοτάδια, οι ρακές, τα γέλια στο παλιό λιμάνι... (That's my RPM injection).

domenica 13 maggio 2007

Praha-Πράγα-Praga-Prague

Και είναι τα βλέμματα που διασχίζουν το κανάλι, οι στενωποί που λιγοστεύουν την ανάσα, οι βιαστικές ευχές σε προσκυνητάρια της Παναγίας, η παιδική φωνή για να θυμίζει ότι υπάρχει το μέλλον, η προσδοκία για τη γέφυρα προτού ξαποστάσεις λιγάκι, το τέλος της διαδρομής με βεγγαλικά και εκκωφαντικές μουσικές, η γεύση από χείλη υφάλμυρα, οι λέξεις, οι πολλές και πολύχρωμες: πότε αναχωρείς, λυρικέ Μεσόγειε; Ο Franz Kafka έγραφε στην επιστολή: "Πιστεύω ότι η ησυχία με αποφεύγει όπως το νερό αποφεύγει το ψάρι που ξεβράστηκε στην ακτή...". Το ποίημα εξακολουθεί να γράφεται, λοιπόν.

mercoledì 9 maggio 2007

Λογοτεχνία και εικαστική έκφραση - www.poema.eu

ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ Λογοτεχνία και εικαστική έκφραση Αθήνα, 11-12 Μαΐου 2007 Αμφιθέατρο «Μεγάρου Διοικητού Θεόδωρου Καρατζά»(Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, οδός Αιόλου 82-84)
Το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση (.poema..) διοργανώνει τη διημερίδα (Παρασκευή 11 και Σάββατο 12 Μαΐου, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μεγάρου «Καρατζά» της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος), στο πλαίσιο των τακτικών εκδηλώσεών του με επίκεντρο τον ποιητικό και δοκιμιακό λόγο, τις εικαστικές τέχνες. Στην προκειμένη περίπτωση της διημερίδας θα αναζητηθούν αντιστοιχίες ανάμεσα στη λογοτεχνία και τη ζωγραφική, τη διάκριση των ορίων της κάθε καλλιτεχνικής έκφρασης, την κωδικοποίηση της αναπαραστατικής τους γλώσσας, τη μέλετη του έργου δημιουργών, την άρθρωση θεωρητικού και κριτικού λόγου κ.ά. με εισηγητές προερχόμενους από τον χώρο της ποίησης, της πεζογραφίας, της ζωγραφικής, της θεωρίας και της κριτικής.
Το περιοδικό κυκλοφορεί σε τετραμηνιαία βάση στο Διαδίκτυο ενώ ετησίως εκδίδεται η έντυπη μορφή του. Οι επισκέπτες-αναγνώστες του ξεπερνούν τους 20.000 ανά μήνα ενώ, ήδη, οι δύο προηγούμενες εκδηλώσεις του στέφθηκαν από οργανωτική επιτυχία («Βίος και έργο Ανδρέα Κάλβου», Σπίτι της Κύπρου, 18/10/2006 και «Η ποιητική γενιά του '50 στην Ισπανία και την Ελλάδα», βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS, 23/4/2007). Ακολουθεί αναλυτικά το πρόγραμμα: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΜΑIΟΥ 2007 18.00-18.15: Πρόλογος Βασίλη Ρούβαλη, συγγραφέας, εκδότης του ηλεκτρονικού περιοδικού (.poema..) Α' Συνεδρία: 18.15-19.15 Συντονισμός: Κωστής Δανόπουλος, φιλόλογος, μέλος της συντακτικής ομάδας του ηλεκτρονικού περιοδικού (.poema..)
Νίκος Παναγιωτόπουλος - Ωσμωση των τεχνών: Προϋποθέσεις και αναγκαιότητες
Δημήτρης Σκουρογιάννης - Οι εικόνες της ουτοπίας. Μια ιστορία νοηματικών επικαλύψεων
Γιάννης Κονταράτος - Η ιδιαιτερότητα του εικαστικού έργου του William Blake και η βαθύτερη συνάφειά του με τον ποιητικό του λόγο
Ξενοφών Μπήτσικας - Από το «Spiral Jetty» στη δίνη του «Maelstorm». Robert Smithson vs Edgar Alan Poe
Συζήτηση: 19.15-19.30
Διάλειμμα: 19.30-19.45
Β' Συνεδρία: 19.45- 20.45 Συντονισμός: Βασίλης Ρούβαλης Χρόνης Μπότσογλου - Γύρω από το βλέμμα του καλλιτέχνη
Γιάννης Ψυχοπαίδης - Πορτρέτα λογοτεχνών
Γιάννης Κοντός & Παναγιώτης Τέτσης - Ποίηση και ζωγραφική
Σώτη Τριανταφύλλου & Εφη Χαλιβοπούλου - «Ιστορίες του σώματος»: μία συνεργασία
Ακολουθεί μικρή δεξίωση ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΜΑΙΟΥ 2007 Γ' Συνεδρία: 11.00-12.00 Συντονισμός: Ιρις Κρητικού, τεχνοκριτικός Ιρις Κρητικού - Σημειωματάρια καλλιτεχνών
Βάνα Ξένου & Θανάσης Μουτσόπουλος - Από την αμεσότητα του χωρικού συμβάντος στους υπαινιγμούς του νοητού: το πεδίο της τέχνης έχει ως σκοπό ν' αναδείξει το ορατό του αόρατου κόσμου
Eλένη Τάτλα - Οι μεταμορφώσεις του Διονύσου: μια μικρή γενεαλογία της δυτικής τέχνης
Αθηνά Μιράσγεζη - Πορτρέτα με λέξεις
***
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.
Η συντακτική ομάδα του ηλεκτρονικού περιοδικού (.poema..) ευχαριστεί θερμά τους χορηγούς - την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, τον εκδοτικό οίκο Γαβριηλίδης, την οινοποιητική εταιρεία Οινοφόρος και τον Αγγελο Ρούβαλη, το κατάστημα «Οι δρόμοι του τσαγιού» (Χάρητος 5, Κολωνάκι).

lunedì 7 maggio 2007

Εκδήλωση για τα ιστολόγια (30ή Γιορτή Βιβλίου)

"Ο ρόλος του Διαδικτύου στον χώρο του βιβλίου - η περίπτωση των blogs: μια διαφορετική συνάντηση"
Πέμπτη 10 Μαϊου 2007, πεζόδρομος Δ.Αρεοπαγίτου
Ομιλητές: Τιτίκα Δημητρούλια, Νίκος Ξυδάκης, Βασίλης Ρούβαλης, Αλέξης Σταμάτης, Ελένη Γκίκα.
Στη συζήτηση θα συμμετάσχουν επώνυμοι και μη bloggers απ' όλη την Ελλάδα.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ - CSKA: 93-91 Basketball Euroleague 2007