sabato 20 dicembre 2008

Χωρίς λόγια (Λειβαδίτης, Μόνικα και άλλα)

Καθαρότατον ήλιον δεν επρομηνούσε... >>> γράφτηκαν ποιήματα ωστόσο, απευθύνθηκαν σε όμματα κι ώτα, προκάλεσαν τη συγκίνηση, ανέτρεψαν τη στιγμή >>> τα ασφυξιογόνα από την άλλη πλευρά του ίδιου ποταμού >>> όπως και οι όμηροι απέναντι στους κόλακες, οι αλαφιασμένοι αντιμέτωποι με τους ενθρονισμένους >>> To περιοδικό (.poema..) ενορχήστρωσε μόνον, οι ποιητές ανέλαβαν την εκτέλεση >>> (Μπείτε-διαβάστε στο www.e-poema.eu) >>> Κι έγραφε ο Τάσος Λειβαδίτης, ψιθυριστά απαγγέλλοντας >>> ...Καμιά φορά, ενώ είναι ησυχία, το σπίτι τραντάζεται άξαφνα, τα ποτήρια τρέμουν πάνω στο τραπέζι, ένα κάδρο μετακινείται - και τότε σκέφτομαι πως κάποιοι είναι έξω και βαδίζουν, είναι έξω και βαδίζουν προς νέες εποχές... >>> Ανάμεσα σ' αυτά ελλοχεύουν οι πέτρες και τα βλέμματα έρωτος >>> Οπως το τραγούδι της Μόνικας, της νεαρής τραγουδοποιού που έρχεται από αλλού και πάει για αλλού >>> (εκτός εάν την "καταπιεί" το εντόπιο σύστημα των φορέων του λεγόμενου έντεχνου ελληνικού τραγουδιού) >>> που επαναφέρει ερμηνευτικές αξίες από Beth Gibbons και Portishead, από Craig Armstrong, από Μάνο Χατζιδάκι του '60, από το καθαρόαιμο κιθαριστικό σύμπαν των Δυτικών Ακτών στις ΗΠΑ κατά τις δεκαετίες του '80 και του '90 >>> τραγουδάει Over the hill ατενίζοντας μιαν οδό διαφυγής >>> ακολουθώντας υπερβατικά ένα καραβάνι από καλλιτέχνες στους δρόμους του κόσμου μεταδίδοντας το νόημα, αυτό το κρυφό ψηφιδωτό στα μάτια >>> σαν τους clerici vagantes του Μεσαίωνα >>> που τραγουδούσαν τα ταπεινά Carmina Burana >>> Ολα γίνονται: οι πράσινες γραμμές, οι φωνές, οι φωτιές >>> Σχετικό, όχι άσχετο: Ο φίλος μου ο Luigi έχασε τη φωνή και τη μούσα του >>> δοκίμασε την αυτοκτονία >>> πρόσκαιρα >>> γιατί θα γράψει κι άλλους στίχους στη δική μας διάλεκτο και μελωδίες στον τρελό μας ρυθμό >>> από τον δικό μας Νότο, από τις νύχτες που δεν χαρίζουμε ποτέ, από τις μικρές αναμνήσεις μας... >>>

lunedì 15 dicembre 2008

Nέο τεύχος του περιοδικού (.poema..)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στο έβδομο τεύχος του (.poema..) η ύλη περιλαμβάνει κείμενα στις ενότητες «ποίηση», «δοκίμιο», «αφιέρωμα», «εικαστικά» «αναγνώστες» αλλά και στις δύο νεότερες ενότητες «στατιστικά» και «περιηγήσεις». Συγκεκριμένα, στις ηλεκτρονικές σελίδες του περιοδικού μπορείτε να διαβάσετε:
*το αφιέρωμα με τίτλο «Ποιητικό άσυλο» που αποτελεί πρώτη, συνοπτική παρουσίαση της χοροθεατρικής παράστασης με τον ίδιο τίτλο, η οποία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών το περασμένο καλοκαίρι και, πιο πρόσφατα, στο θέατρο «Αλκμήνη» με την επιμέλεια της ομάδας Φora etc (Μέντη Μέγα και Μανώλης Ανδριωτάκης).
*έργα της εικαστικού Εφης Χαλυβοπούλου, από την ενότητα «Entropy in transit». Μαζί με τη συνεργάτιδά της -στην έκθεση που οργανώθηκε τον Οκτώβριο στις Βρυξέλλες- και συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου επισημαίνουν τη δική τους ματιά στην εικαστική και λογοτεχνική πραγματικότητα στη συνέντευξη που παραχώρησαν στην ποιήτρια και ιστορικό τέχνης Δάφνη Νικήτα.
* νέες μεταφράσεις ποιημάτων του Fernando Pessoa αλλά και του ετερωνύμου του Alberto Caeiro σε μετάφραση της πιο συστηματικής μεταφράστριας του Πορτογάλου ποιητή τα τελευταία χρόνια, Μαρίας Παπαδήμα.
*μεταφρασμένα ποιήματα του Ted Hughes από την επικείμενη έκδοση Ουρλιαχτά και Ψίθυροι (1998) στς Εκδόσεις Μελάνι, που παρουσιάζει ο Βασίλης Μανουσάκης.
* η στήλη «Τετράδιο» του Γιώργου Λίλλη. Προτείνει το ποίημα «Κοκορομαχίες» του Ivan Goll, που αποτελεί την αφορμή για μια σειρά αναστοχασμών και ποιητικών σηματοδοτήσεων.
* ποιήματα που πρόκειται να εκδώσει προσεχώς η ποιήτρια και μεταφράστρια Παυλίνα Παμπούδη. Αντίστοιχα, με νέες εκφραστικές τους απόπειρες εμφανίζονται ποιήτριες της νεότερης γενιάς: η Δάφνη Νικήτα, η Φοίβη Γιαννίση, η Χρυσούλα Αγκυρανοπούλου, η Γιάννα Μπούκοβα (σε μετάφραση, από τα βουλγαρικά, του Δημήτρη Αλλου). Μαζί τους και η πρωτοεμφανιζόμενη Αντιγόνη Κατσαδήμα, η οποία δημοσιεύει ποιήματά της για τρίτη φορά στο περιοδικό.
* ένα άρθρο, σημαίνον κι επιδραστικό τόσο στην εποχή του όσο και επί του παρόντος, με τίτλο «Η θρησκεία μου» του φιλοσόφου και ποιητή Miguel de Unamuno, σε μετάφραση του Ανδρέα Ριζιώτη.
* μια επισκόπηση στο ποιητικό έργο της Βερολινέζας Εβραίας ποιήτριας Else Lasker-Schüler από την Εύη Μαυρομμάτη. Τα ποιήματα πρόκειται να εκδοθούν τους προσεχείς μήνες από τη σειρά «Μεταφορές» (δ.: Δημήτρης Αλεξάκης) των εκδόσεων Γαβριηλίδης.
* ποιήματα του ποιητή και μεταφραστή Γιώργου Μπλάνα από τη σύνθεση Aς-Cantata.
* ένα απολαυστικό, ιδιαίτερο, χαμηλών τόνων κείμενο, το «Σχέδιο για μια ποιητική ego-histoire» που προτείνει ο ποιητής Βαγγέλης Κάσσος. Ο ίδιος εξηγεί: Ο όρος «ego-histoire» ανήκει στον Γάλλο ιστορικό Pierre Nora, ο οποίος τον εισηγήθηκε με την ευκαιρία της συλλογικής έκδοσης Essais d' ego-histoire (Gallimard 1987) και με τη φιλοδοξία να συμβάλει στην ανάπτυξη ενός νέου είδους, που να μην συνιστά ούτε ψευδολογοτεχνική αυτοβιογραφία ούτε άσκοπα ενδόμυχες εξομολογήσεις ούτε ομολογία αόριστης πίστης ούτε απόπειρα άγριας ψυχανάλυσης, αλλά το εγχείρημα του καταυγασμού από κάποιον -ιστορικό, κατά κανόνα- της προσωπικής του ιστορίας ως εάν ήταν η ιστορία ενός άλλου.
* έντεκα ποιήματα που δημοσιεύει ο συνεργάτης του περιοδικού και υπεύθυνος της Βιβλιονέτ (http://www.biblionet.gr/), Σωκράτης Καμπουρόπουλος, γνωστός μέχρι πρότινος από την πλούσια εμπειρία του στο πεδίο της στατιστικής έρευνας γύρω από το ελληνικό βιβλίο.
* μια διαφωτιστική ματιά στην εκδοτική παραγωγή της ελληνικής ποίησης στο διάστημα 2002-2007 από τον ίδιο υπογράφοντα στην ενότητα «στατιστικά».
* ένα άρθρο της κριτικού λογοτεχνίας και πεζογράφου Χρύσας Σπυροπούλου για την ποιητική του Γιάννη Δάλλα. Ο Ισπανός ποιητής Francisco Fortuny κρατάει σημειώσεις για τους «Μύθους της λογικής» (σε μετάφραση της ισπανίστριας Βιργινίας Χορμοβίτη). Ο Βασίλης Ρούβαλης επισημαίνει στο άρθρο «Ποιητής από το Μέτωπο» μια πτυχή του ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941), που αφορά την περίπτωση του ποιητή Γιώργου Σαραντάρη στο αλβανικό μέτωπο, με αφορμή τις πρόσφατες εκδηλώσεις της Εθνικής Εορτής.
* συνέντευξη του εκδότη Σάμη Γαβριηλίδη, στο πλαίσιο των τακτικών ανάλογων συνεντεύξεων με επαγγελματίες που ασχολούνται ειδικά με την έκδοση ποίησης.
*ένα ταξιδιωτικό κείμενο, στην ενότητα «Περιηγήσεις», για την ελληνόφωνη Καλαβρία και το Σαλέντο από τον Κώστα Κωνσταντάτο, μουσικό-αγιογράφο και μέλος του συγκροτήματος encardia.
* συνέχιση της ενότητας «Ιστολόγια/blogs» (σε επιμέλεια του Δημήτρη Αθηνάκη) με ποιήματα που δημοσιεύουν στα ιστολόγιά τους νέοι κι φιλόδοξοι στον ποιητικό λόγο χρήστες του μέσου.
* τον κατάλογο των εκδοθέντων ποιητικών συλλογών ανά τετράμηνο, οι οποίες παρατίθεται στο σύνολό τους, σύμφωνα με τα στοιχεία που επεξεργάζεται και παραθέτει η ηλεκτρονική βάση δεδομένων «Βιβλιονέτ» του ΕΚΕΒΙ. Συμπεριλαμβάνονται τα βιβλία που εκδόθηκαν από την 1η Ιουνίου 2008 έως τις 31 Σεπτεμβρίου 2008 και αφορούν Ελληνες ποιητές που εξέδωσαν το έργο τους σε ελληνικούς εκδοτικούς οίκους ή προχώρησαν σε ιδιωτικές εκδόσεις.
* και τη στήλη «Οπισθόφυλλο» όπου αυτοπαρουσιάζονται, καταθέτοντας σκέψεις για τις πρόσφατα εκδοθείσες ποιητικές συλλογές τους, οι Στάθης Κουτσούνης ("Εντομα στην εντατική", εκδόσεις Μεταίχμιο), Χρήστος Αγγελάκος ("Τα φώτα απέναντι», εκδόσεις Ικαρος), Γιώργος Χρονάς ("Τα ποιήματα 1973-2008", εκδόσεις Οδός Πανός).
Επικαιρότητα: To Βραβείο Μετάφρασης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μετάφρασης, Λογοτεχνίας και Επιστημών του Ανθρώπου (ΕΚΕΜΕΛ) για τη γαλλόφωνη λογοτεχνία, απονεμήθηκε φέτος στην Τιτίκα Δημητρούλια για την έκδοση «Υπόθεση Τουλάγεφ» του Βίκτορ Σερζ (εκδόσεις Scripta). Η Τιτίκα Δημητρούλια είναι κριτικός λογοτεχνίας, μεταφράστρια και μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού.
Το (.poema..) προσφέρει τη δυνατότητα στους αναγνώστες του να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στον ποιητικό λόγο μέσα από τις ηλεκτρονικές σελίδες του. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους για δημοσίευση στη στήλη «Αναγνώστες» αποδεχόμενοι, ωστόσο, την αξιολογική παρέμβαση της συντακτικής ομάδας. Η αποστολή των ποιημάτων (να μην ξεπερνούν τις δύο σελίδες μεγέθους Α4, με ελεύθερη επιλογή γλώσσας) θα γίνεται αποκλειστικά μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (editor@e-poema.eu) με γνωστοποίηση προσωπικών στοιχείων (ονοματεπώνυμο, ηλ. διεύθυνση αποστολέα, τηλέφωνο).
Η συντακτική ομάδα του (.poema..)

lunedì 8 dicembre 2008

Σκέψου, πριν μου ρίξεις στην ανοχύρωτη πόλη...

Foto: www.skai.gr
...αυτή είναι η πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας >>> όλοι δηλώνουν ράμπο, είναι μάγκες και νταήδες, αποτελούν επιτομή της γνώσης των πραγμάτων >>> ο νεαρός φονεύτηκε από ένα λεγόμενο "αστυνομικό όργανο" >>> από αυτά τα "όργανα" που δηλώνουν χειριστές της εξουσίας >>> ανάλογη όμως και η περίπτωση εκείνων που βγαίνουν στους δρόμους σαν Βάνδαλοι καταστρέφοντας οτιδήποτε σε κάθε βήμα τους >>> για τι ακριβώς; >>> στ' όνομα της δικαιοσύνης >>> δηλαδή, της επικράτησης, της παραφροσύνης, της αγελαίας πράξης >>> κι ακόμη, οι άλλοι που ηδονίζονται μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες >>> οι βολεμένοι ή αδιάφοροι >>> που ζητούν να πέσει η τάδε ή η δείνα κυβέρνηση >>> αυτοαποκαλούνται Ελληναράδες >>> όσο και οι κρατούντες που αρνούνται να υπαναχωρήσουν παραιτούμενοι και αποχωρούντες ως ιδιαιτέρως ανίκανοι και αισχροί >>> Μήπως, διάολε, έρχεται η ώρα για κάποιες μικρές επαναστάσεις; >>> (έστω κι αν όλες έχουν διαψευστεί στην Ιστορία της Ιστορίας τους) >>> Το μόνο σίγουρο: >>> Εδώ χωρούν οι χίτες και τα εγγόνια τους, εδώ χωρούν οι δοσίλογοι της Αριστεράς και οι ψευδοκεντρώοι >>> Εδώ χωρούν οι πρόχειροι, οι ματσωμένοι και οι κυκλωματίες >>> (με ή χωρίς ράσα, κοστούμια, στολές ή και μάσκες "διανοουμενιάς") >>> Εδώ δεν αξίζει τίποτε, παρά μόνον οι μνήμες και τα μνημεία >>> Εδώ δεν υπάρχει νόμος για τον αλλιώτικο εαυτό μας...

giovedì 4 dicembre 2008

Ποίημα μέσα σε φωτό

Foto: Silio D'Aprile, Melpignano
Ενα ποίημα του Χρήστου Αγγελάκου αφιερωμένο, από τη συλλογή του "Τα φώτα απέναντι", που θυμίζει μερικούς περιπάτους σ' αυτή τη μικρή νότια πόλη:

Κι όμως

υπάρχει ζωή

σ' αυτήν τη γυναίκα

που κυματίζει κάτω από τα πόδια σου

*

σ' αυτό το κορίτσι

που τρέχει πίσω

από μια λερωμένη δαντέλα

*

στο παρελθόν

που βρίσκεται ολόκληρο μπροστά σου

*

ενώ δεν έχεις ακόμη γεννηθεί

lunedì 1 dicembre 2008

Βλέποντας με άλλα μάτια

Μερικές φορές προάγεται περισσότερο η φαντασία όταν απουσιάζει η άμεση, προσωπική επαφή >>> κι όταν ακόμη νιώθεται το τι, με τρόπο νοερό, σταλμένο σε φάκελο >>> Τα σύννεφα πάνω από τη δύση, την ώρα τη σιωπηλή, μοιάζουν να στέκονται, πεισματικά ίσως, πάνω από τη μαύρη γραμμή της αμοργινής οροσειράς >>> Η άλλη πλευρά, η μη ορατή, περιέχει τα πάντα >>> Ετσι πιστεύει το βλέμμα, ευαγγελίζεται φλύαρα, με πλάνη ή βεβαιότητα >>> Ο ποιητής το σημειώνει, αδρά και σύντομα: "Ό,τι έφυγε, ριζώνει εδώ, στην ίδια θέση, λυπημένο, αμίλητο..."