venerdì 16 maggio 2008

Blaise Cendrars: ένα απόσπασμα

Foto di Silio D'Aprile, Peloponneso
[...]
Γη Γη Υδατα Ωκεανοί Ουρανοί
Εχω το μαράζι του τόπου
Είμαι όλα τα πρόσωπα και φοβάμαι τα γραμματοκιβώτια
Οι πόλεις κυρτές επιφάνειες
Δεν ακολουθώ πια δρόμους
Γραμμές
Παλαμάρια
Κανάλια
Ούτε τις κρεμαστές γέφυρες!
Ηλιοι φεγγάρια αστέρια
Κόσμοι αποκαλυπτικοί
Ολοι έχετε ακόμη έναν όμορφο ρόλο να παίξετε
Ενα σιφώνι φταρνίζεται
Οι φιλολογικές κακογλωσσιές συνεχίζονται
Χαμηλόφωνα
Στη ροτόντα
Οπως στον πάτο ενός ποτηριού
ΠΕΡΙΜΕΝΩ
Θα 'θελα να ΄μουν ο τελευταίος τροχός της αμάξης
Καταιγίδα
Μεσημέρι στις δύο
Τίποτε και παντού...

mercoledì 14 maggio 2008

Senza commenti tra la pioggia / Χωρίς σχόλια αλλά με βροχή

foto di Silio D'Aprile
Che c'e' stasera? >>> τι γίνεται απόψε με τη βροχή; >>> οι ποιητές μαλώνουν ή ενίοτε, τις τελευταίες ημέρες, ακονίζουν τα ακραία τους δάχτυλα: την ανούσια μοχθηρία >>> το πιο αποκρουστικό, δηλαδή >>> μια ματιά σε βραβευμένους και μη, σε φιλόδοξους και ξαφνικούς φωνασκούντες (ποιήματα τα λένε, πουλάνε φιλίες, τηλεφωνούν ακαταπαύστως), πείθει πολύ γρήγορα >>> l'amore flurisce, stringo i denti >>> gli occhi sono di rosso, il suono della donna da' fastidio alla mia tranquillita' gracile >>> e tutto accade per la gente noiosa >>> Ο Δημήτρης, που πολέμησε για τη δική του Αμμόχωστο, απόψε μου 'λεγε για τη σύλληψή του το '74, τη φυλακιση κάπου στη Μικρασία, την επιστροφή στο νησί του >>> εκεί πέρα ανακάλυψα τις δικές μου αλήθειες, τους στύλους της ζωής -όντας πεντάχρονος- στα πατρικά λόγια >>> εκεί αργότερα στραμπούληξα το πόδι, στην απαγορευμένη τάφρο >>> "Η βροχή είναι χρυσάφι" λέει ο Κώστας κάθε φορά, φέτος, στο ακρωτήριο κοιτάζοντας τα λιοστάσια και μετά το πέλαγο >>> Και τα ημιορεινά της φαμίλιας; >>> perche' ne ci credo sui miei parenti alla lontana in Grecia Salentina... >>> "Το σπασμένο ρακοπότηρο" είναι ένα από τα πιο τρυφερά διηγήματα που διάβασα τελευταία, μελαγχολικό περπατώντας, συνδυαστικά, στο άλσος με τη μυρωδιά της βροχής τα μεσάνυχτα >>> Οι φίλοι, αυτοί που λένε αλλά δεν ξέρουν τι είναι, επιστρέφουν όταν εξοντώνονται από ανόητες ερωμένες >>> La buggia o' la fica? >>> Chi' sa'? >>> Οι υπόλοιπες ερωμένες περιστρέφονται ζαλισμένες από τη διχοστασία, σιωπούν βασανιστικά, αναδεύουν τον ερωτισμό, σβήνουν ως αγίες ή εξαφανίζονται ατιμωμένες... >>> Η Μαρία λέει την αλήθεια: στη δική μας υγειά! κερνώντας την τελευταία αποψινή γκράππα.

mercoledì 7 maggio 2008

Senza commenti / Χωρίς σχόλια

Μερικές φορές τα ψέματα, η προσποίηση, τα προσωπεία, δεν αρκουν για να σε σώσουν από την καθημερινότητα >>> Le buggie, talvota, la simulazione, le maschere, non sono sufficiente bastare a salvarsi dall'abitualita' >>> Το πρόσωπό της είναι λαμπερό όταν τα βλέμματα συναντιούνται κρυφά, ανάμεσα στις πολυλογίες >>> Il viso suo e brillante anche quando le occhiate si incontrano di sotto mano, tra le chiachiere >>> Πού 'ναι αυτή η σπίθα και η πολύποθη σιγή; >>> Dov' e' la propria scintilla e il benedetto silenzio? >>> Και η μαγική αίσθηση της αμαρτίας; >>> E il senso incantabile del peccato? >>> Κωδικοποιημένος λόγος >>> Parole in codice >>> όπως η μνήμη ενάντια στη λήθη >>> somiglia alla memoria incontro l'oblio >>> Το γνωρίζω >>> Lo so >>> Αυτή η Ρώμη δεν θα υπάρξει ποτέ πάλι; >>> Quella Roma non ci sara' mai piu'?.