venerdì 2 febbraio 2018

(αγωνιούσα)


Ήθελα ν' αναγνωρίζω τη διάρκεια των πραγμάτων μέσα από τις λέξεις. Παρέμενα σιωπηλός για να προσλαμβάνω το νόημα και να κατανοώ την εικόνα των όσων ζούσα. Γνώριζα ότι η Παράδεισος περιέχει την Κόλαση όπως η θάλασσα τις κορυφές των παλιών βουνών. (Η ψυχή αλλάζει χρώματα ενόσω αναπνέω). Αγωνιούσα για τα σώματα, για το ξάφνιασμα του μεγάλου μυστικού και για τη γνώση ότι παραμένω μόνος στο σύμπαν ετούτο. Ονειρευόμουν, τολμούσα να σκεφτώ ότι το άπειρο κατακτιέται επαρκώς. Ήμουν πρόσφορος στα φωτεινά σημάδια κι αντίδοτος στη στάχτη τους. (Η ψυχή δεν επιτίθεται αλλ' ακραγγίζει την άλλην για να υφίσταται ενεργή).

Nessun commento: