sabato 20 ottobre 2012

Ονειρο (επί σκηνής)

Farfallina a Cavo Gallo, Coron (foto: S.d'A.)

Στην οθόνη προβάλλονται πλάνα με χιλιάδες πεταλούδες παραμορφωτικά. Ανοιγμα φώτα. Ο ηθοποιός κινείται μέσα από το σκοτάδι.

-Α.:
Μια φορά κι έναν καιρό
κάποιος
ονειρεύτηκε ότι είναι πεταλούδα.

Ηταν χαρούμενος
γιατί πετούσε ανέμελα πάνω από τα ανθισμένα λουλούδια,

ήταν δυνατός
γιατί ο ήλιος έτρεφε την ομορφιά της, τις χρωματισμένες φτερούγες της,

ήταν παρηγορημένος
γιατί η σύντομη ζωή μιας πεταλούδας,
το ήξερε αυτό,
ήταν θαυμαστή και μοναδική, άπιαστη.

Αρχισε να σκέφτεται ότι ήταν πράγματι μια πεταλούδα που ονειρευόταν.

Αλλά μετά, φτερουγίζοντας πάνω από τις ευωδιαστές πρασινάδες,
αναρωτήθηκε:

πώς σκέφτομαι αφού είμαι μόνο μια πεταλούδα;

Μήπως γνώριζε ότι ήταν άλλη η φύση της;
Μήπως το όνειρό της ήταν τελικά εφιάλτης;
Μήπως δεν έπρεπε καθόλου να ξυπνήσει;

Γεύτηκε το νέκταρ των λουλουδιών. Κοντοστάθηκε.
Ενωσε τις φτερούγες της απαλά προτού αποκοιμηθεί.

Η δυστυχία ενός ονείρου είναι η μοιραία επαναφορά της ταυτότητας.
Η πλάνη του βλέμματος. Η παραίτηση. Η σίγουρη διαφορά…

Υστερα από αυτές τις υπερπεταλούδιες σκέψεις, το αποφάσισε:
Δεν είχε τίποτε να χάσει – έγινε άνθρωπος, λιπόθυμος σε έναν ξεχασμένο αγρό,
που θα τον έβρισκαν ώρες αργότερα, νομίζοντάς τον πεθαμένο.

Nessun commento: