sabato 2 luglio 2011

Εν αρχή ην οι "Αγανακτισμένοι"...

(φωτό: "Αυγή")
Στο μάτι του παρόντος κυκλώνα οι εξελίξεις είναι ευθύτερες και ουσιαστικές: η σύγχρονη ιστορική στιγμή θα καταγραφεί ως απαρχή ενός επόμενου κύκλου >>> Οι "Αγανακτισμένοι" της πλατείας Συντάγματος χαρακτηρίζονται εκ του όντος πολιτική πράξη - τόσο το σύμβολο της συγκεκριμένης και στιγματισμένης πλατείας για τον νεότερο Ελληνισμό όσο και καθ' εαυτό το γεγονός της κατά μέτωπον δυσαρέσκειας απέναντι στο ημιθανές (όσο και αλαζονευόμενο) σύστημα εξουσίας από το τέλος του Εμφυλίου έως σήμερα >>> Η δυναμική αυτής της παρέμβασης, αρχικά αφελώς αισιόδοξης κι εν συνεχεία επιφορτισμένης με επιβαλλόμενες ερωταποκρίσεις έναντι των θεσμών και των πολιτικών πρακτικών, μέλλει να διαφανεί στη συνέχεια της ελληνικής κοινωνίας αλλά και της πανευρωπαϊκής πορείας >>> Το πρόταγμα δεν θα χαθεί έστω κι αν μετά την "Πέμπτη της ντροπής" εξατμίστηκε η εικόνα της αυθορμησίας και του ειρηνικώς διατυπωμένου δικαίου επί των επονείδιστων >>> Η τωρινή κατάσταση, η μετά την ψήφιση του λεγόμενου εφαρμοστικού νόμου, θα διανύσει τη διαδρομή της στο χωροχρονικό φόντο >>> Επονται αλλαγές, αργά ή γρήγορα, οι οποίες ενδεχομένως -προς το παρόν- αποποιούνται από άπαντες... >>> (Εξυπονοείται η σύνδεση όλων των σχετικών δεδομένων με τη διεθνή πραγματικότητα) >>> Τα επόμενα βήματα αφήνουν κιόλας τα ίχνη τους στα ίδια αυτά χώματα...

1 commento:

ΑιμίλιοςEmilius ha detto...

Φίλε,Βασίλη Ρούβαλη,
το είχα γράψει σε χρόνο παρελθόντα, αλλά όχι ανύποπτο. Το αφιερώνω στους...σοσιαλιστές!!! που έφαγαν και ήπιαν σήμερα στον Αστέρα. Αρκεί πια μόνο η αγανάκτηση;
Φιλικά
Αιμίλιος

Πεζοτράγουδο

Θ’ αφήσω σήμερα τη μερσεντές διακόσια ογδόντα
στο Φίλιππα τον οδηγό
να πάει βόλτα τα παιδιά και την κυρά του.
Τις επισημότητες στο βάθος τις βαριέμαι.

Θα πάρω το κατσαριδάκι. Θα φορέσω
το ξέβαφο μπλουτζίν, πουκάμισο μπαμπακερό, τα μοκασίνια
κι ένα ατημέλητο φουλάρι στο λαιμό. Έτσι θα νιώσω
σχεδόν τηνέιτζερ, σχεδόν επαναστάτης.

Απ’ τα Εξάρχεια θα περάσω. Θα κορνάρω
έξω από τα παλιά τα στέκια.
Για να με δούν οι σύντροφοι να καταλάβουν
πως μ’ αδικούν σα λένε ότι τάχα έχω αλλάξει.

(Αργότερα μπορεί και να βρεθώ στου Απότσου ή στου Ορφανίδη
να κουβεντιάσω λίγο Μάρξ, λίγο Αλτουσσέρ
με δυο παλιόφιλους απ’ το Παρίσι που όλο αυτά σκαλίζουν।)

Το βράδυ βέβαια θα πλήξω στον
ΑΣΤΕΡΑ.
Ή στη δεξίωση του μόδιστρου στην Κηφισιά.
Σ’ ένα απ’ τα δυο θα πάω δε γίνεται αλλιώς.

Κι ας μη μιλάμε τώρα
για την κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας.
Τέτοια κλισέ τα ’χω από χρόνια ξεπεράσει.


Πεζοτράγουδο, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
Δημοσιεύτηκε στο μηνιαίο έντυπο «ο στρέφης», τχ 3, Μάρτης 1983
Περιλήφθηκε στο βιβλίο «Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια»
του Βασίλη Πολύζου
που εκδόθηκε από το Ιδεόγραμμα-Εριφύλη στα 1999