mercoledì 16 marzo 2011

Χωρίς λόγια (το νέο)

Cavo Gallo (foto di Silio D'Aprile)
Οι ώρες είναι μετρήσιμες >>> Η αγωνία της ανθρώπινης μνήμης πετάει ενδιάμεσα, σαν τις πεταλούδες πάνω στην άμμο >>> Τα ονόματα ξεχνιούνται προτού καν απλωθούν στα χείλη >>> Οι σελίδες ζαρώνουν από τις δύσκολες λέξεις μα και από τη ματαιόδοξη χρήση του νοήματος πάνω στο χαρτί >>> Υπάρχει η ανάσχεση, οι αντίστροφες μοίρες: κάθε τι δεν χρειάζεται να λέγεται ή να εξηγείται. Απλώς συμβαίνει >>> Το αναπάντεχο επιβιώνει σωτήρια >>> Δεν γνωρίζω άλλους Αργοναύτες ή κατοπινούς κουρσάρους που να μιλούν με τόσον θαυμασμό για την τρυφερή εξαίρεσή σου... >>> Τα κορμιά θα ριχτούν στη θάλασσα, για μίαν ακόμη φορά >>> Οπως και η καταστροφή, όπως κι ο έρωτας - ένα φυσικό γεγονός που ανατρέπει τη νενομισμένη φορά της πραγματικότητας >>> Το νέο που θα γεννηθεί αλλάζει την όψη του παλιού, αφήνοντας ίχνη: μερικές μικρές κηλίδες, αχνές γραμμές στο νερό, παράδοξες ανάσες, σαν άνεμος, στην άκρη της ύπαρξης... Τότε η σάρκα σείεται.

1 commento:

Anonimo ha detto...

Τί να αντιπαραθέσει κανεις εδω;Περιγραφές με διαδρομές συντελεσμένες, όπως αυτή, δεν σ΄αφήνουν περιθώρια αντιδρασης. Ακινητοποιείσαι και αποδέχεσαι,θετικά.Κάποιος σε καρφώνει σαν πόστερ, από το δέρμα στον τοίχο γιατί όλα είναι κοινά.