domenica 3 gennaio 2010

Χωρίς λόγια (έτους επάργυρα)

La strada per la montagna, ieri sera
"Καλή αυριανή", είναι η ευχή που ακούγεται πιο ηχηρά μέσα στη θολή εορταστική πραγματικότητα >>> Κι όμως, τα έλατα της Κακοπετριάς κρατούν ζωντανή και κάνουν πιο απτή την αίσθηση του αληθινού: οι τέσσερις εποχές σ' εναλλαγή πάνω στο δέρμα, τα τραγουδίσματα, οι γεύσεις από αφέλια και ημίγλυκο κρασί στο στόμα >>> Σαν το φιλί >>> Είναι άραγε πανσέληνος στη χάση ή στη φέξη; Κι όμως, το φως του φεγγαριού που ανατέλλει πίσω από την πλαγιά για να λιώσει το λιγοστό χιόνι ασημίζει τις αγκαλιές, είναι προσδοκία και στοίχημα για το έτος που κιόλας διανύει ο νους >>> Οι νότες βιόλας συμπληρώνουν το δρώμενο.

Nessun commento: