giovedì 11 giugno 2009

Με νόμο και -με τι;- τάξη...

Είναι πρόβλημα η αποχή από τις ευρωεκλογές ή η τάση του φαινομένου επέκτασης της ακροδεξιάς στην ευρωπαϊκή οικογένεια; >>> Οι διαφορετικές εκτιμήσεις και οι κάθε λογής απόψεις που έχουν διατυπωθεί αυτές τις ημέρες, δηλώνουν την αμηχανία >>> Υπάρχει πολιτική διαφοροποίησης από την κατεστημένη; Είναι απτές οι εξαγγελίες, οι έστω ισχνές κι αδύναμες, της ευρωπαϊκής Αριστεράς; >>> Εάν στην Ιταλία και τη Γαλλία τα σοσιαλιστικά-αριστερά κόμματα διανύουν περίοδο παρατεταμένης σύγχυσης, στην Ελλάδα του αναδυόμενου Λ.Α.ΟΣ., του δόγματος "σκούπα" κοινή συναινέσει, των ηλεκτρονικομιντιακών μεντόρων και βεβαίως των απρόσβλητων πρωταγωνιστών και δευτεραγωνιστών του κάθε δημοσιοποιημένου οικονομικού σκανδάλου, όντως η επιλογή ψηφοδελτίου για τις κάλπες της περασμένης εβδομάδας μοιάζει φαιδρή >>> Οπως φαιδρή είναι η συνολική πολιτική που έχει ασκηθεί από δεκαετίες, κι αφορά ετούτη την αλλοπρόσαλλη κοινωνία: απουσία υποδομών, έλλειψη οράματος, προοπτικές >>> Στο ίδιο πνεύμα και η πολιτική για τη λαθρομετανάστευση >>> όπου η προτεταγμένη ψευδοελληνικότητα στηρίζεται όλο και περισσότερο από αδαείς και κίβδηλους >>> "Κλίνατε προς νέον εθνικισμόν" ως επίπτωση της ύφεσης; >>> (Για μία ακόμη φορά στην Ιστορία της ηπείρου αλλά με νέο ένδυμα...) >>> Μερικές ευρωπαϊκές εφημερίδες πάντως δεν διστάζουν να περιγράψουν το σενάριο δημιουργίας ενός μπλοκ εθνικιστών-μελών της νέας Ευρωβουλής >>> Κατά τ' άλλα, στα καθ' ημάς, συζητιέται ακόμη ο "τσαμπουκάς" ενός κάποιου ΚΚΕ, τα αίτια αποτυχίας του ΣΥΝ (ή του ΣΥΡΙΖΑ;), οι "ένοικοι" της "πολυκατοικίας", οι αποχρώσεις του "πράσινου ήλιου" στα μισόκλειστα μάτια...

1 commento:

φώτης θαλασσινός ha detto...

Είναι εύλογες οι απορίες σου. Εγώ πάλι θέλω να επισημάνω πως αν για να περιγράψουμε το κόσμο , χρειαζόμαστε τόσες διαχωριστικές έννοιες , όσες σωστά χρησιμοποιείς στο κείμενο σου, "αριστερά", "δεξιά", "μετανάστες""εθνικισμός" ...ε, αυτό είναι το κατάντημα μας στο σύνολο ως ανθρωπότητα. Να εφαρμόζουμε στην πράξη όλα τα συστατικά του μίσους και της διχόνοιας. Τα άλλα που συναποτελούν την ομόνοια πάντα κατέχουν την θέση του ονείρου. Ας γράψω λοιπόν ότι ονειρεύομαι κάποτε να γράψεις κι εσύ κι εγώ ένα κείμενο με λέξεις όπως ανοχή, αγάπη, φιλία , αγκαλιά, ομορφιά...όνειρα θερινού μεσημεριού. Πολλή ζέστη. :) Καλημέρα!