martedì 3 giugno 2008

Λόγια του βοριά

Αγωνία των ημερών >>> δες τον κόσμο σαν να 'ταν ο εαυτός σου, εμπιστέψου την τάξη των πραγμάτων, αγάπησε τον κόσμο σαν τον εαυτό σου, και τίποτε στην τύχη δεν θ' αφήσεις >>> έτσι γράφει ο Λάο Τσε που διάβασα ανάμεσα σε χιλιάδες βιβλία γύρω μου για δέκα ημέρες >>> Γιατί ο ποιητής γράφει ποίηση; ρώτησε ένας παρευρισκόμενος σε εκδήλωση ποίησης της 5ης ΔΕΒΘ >>> Ο Γάλλος ποιητής, ο Michel Deguy, απάντησε με τρόπο colloniale, αποικιοκρατικό >>> Καλύτερα, κάποτε, ν' αποφεύγει κανείς τη δημόσια διαφωνία >>> Σιωπηλή απάντηση από έναν Μεσόγειο ομότεχνο: γιατί ο ποιητής είναι ευτυχισμένος και δυστυχισμένος όταν γράφει ποιήματα... >>> Το μυαλό, ωστόσο, επικεντρωμένο σ' ένα βλέμμα, σ' ένα πρόσωπο και σε μία φωνή >>> Ολα της ποίησης δύσκολα... >>> Αλλοτε ως δώρο κι άλλοτε ως στίχοι σε παράταξη >>> Οπως απόψε, στην "Ποίηση καθ' οδόν" των εκδόσεων Γαβριηλίδη >>> Το πετάρισμα είναι φαντασία, οι λίγες κουβέντες αντάλλαγμα πλησμονής >>> Ετσι ακριβώς γράφεται η λέξη αυτή, τόσο άγνωστη σε τόσους πολλούς, κάτω από ένα σπασμένο κεραμικό ή ανάμεσα στα συμφραζόμενα του έρωτα >>> Η Μαύρη Μπαλαρίνα δεν ανεβαίνει συχνά στη σκηνή >>> χαμογελάει προσεκτικά, σκύβει να ισιώσει τα γοβάκια της με ντροπαλές κινήσεις, σιωπά ώσπου να ηχήσει στον κενό χώρο το μπαλέττο "Η θάλασσα" του Νίκου Σκαλκώτα >>> Χωρίς πρελούδια ή φανφάρες αλλά με προσδοκίες >>> Τα φιλιά νοερά, η Κυριακή μελαγχολική, οι απογοητευτικοί φίλοι και οι ερωμένες που σβήνουν στον μαυροπίνακα σαν τις αναμνήσεις, τα τινάγματα του νερού προς τον Νότο, οι ημέρες που μας φέρνουν εγγύτερα κι ανομολόγητα >>> Θυμήθηκα τον Paul Celan, τις απελπισμένες ιστορίες του >>> Ακουσα προσεκτικά της ποιήτριας τη σιωπή >>> εκείνη τη γαλήνια αλλοδαπή προσήλωση στο χώμα και τους χυμούς της ζωής της >>> Αδύνατον να την αποφύγει κάποιος ισχυρός >>> Η προσευχή στη Σάντα Μαρία των Φράγκων ήταν ανακουφιστική >>> Το κεράκι αναμμένο, λευκό και με έντονη φλόγα επανέφερε τραγούδια, δάκρυα, δημιουργία, παιδικά γέλια: το ποίημα γράφεται.

2 commenti:

scalidi ha detto...

Silio, όπως πάντα αυτά τα κείμενά σου έχουν κάτι που με πιάνει μέσα μέσα.

(Θέλω καιρό να σε ρωτήσω κάτι, αλλά διστάζω και το μέιλ σου δεν βρίσκεται στο προφίλ σου. Θα κάνεις έναν κόπο να μου στείλεις ένα μέιλ;)

justelene ha detto...

Δεν ήξερα ότι έπρεπε να παραμείνω πιστή
σε κάτι, το ονόμασα γραφή,
γράφε, γράφε ή αλλιώς πέθανε.
(H.D.)