lunedì 18 febbraio 2008

Το λευκό

REUTERS/Yiorgos Karahalis
Είναι το λευκό που σκοτεινιάζει είτε το σκοτάδι που δεν αντέχει τόσο λευκό;
Είναι το λευκό των ματιών ή το λευκό της σιωπής.
Είναι το λευκό για κάθε στιγμή: παρόρμηση, προσδοκία, παραίτηση.
Είναι το λευκό στις σελίδες, στον καμβά, στο μάρμαρο.

4 commenti:

5 pink flowers ha detto...

se ia kai pali ax leo gia to exagnistiko as poume lefko pou perimenei to aprosdokito xroma...

Dimitris Athinakis ha detto...

...ή το λευκό που χάνεται κι όλο λευκό μάς μένει...

Φαίδρα φις ha detto...

"...μ'ακολουθεί,με τραβάει προς τα νερά ή προς της στέγης την κατηφοριά.
τριγύρω χιόνι,χιόνι
έφοδος χιονιού που όλο συστρέφεται κι όλο παγώνει και στον πάγο πέφτει πάλι,ακίνητο σμαράγδι.όλη η ψυχή ριγεί από τους πάγους χωρίς καμιά διαφυγή..."
Μαγιακόβσκι,απόδοση Γιάννη Ρίτσου

καλημέρα

SILIO D'APRILE ha detto...

πολύ ωραία υποσημείωση για τη φωτογραφία, μ' ανταπόδοση, Silio