giovedì 31 marzo 2016

Μεταξύ τους ο ορίζοντας


Τραγούδι δεν έγινε άλλο από την έγνοια της σιωπής. Κάθε λέξη μετριέται ως ώρα, ο πόθος πλησιάζει ιδανικός, κύκλοι κεντούν τη δυαδική εικόνα. (Eίχα μαθημένο ένα σιγανό σφύριγμα που έγινε μνήμη). Το ιδεώδες, ανάμεσα στους τοίχους και στον χρόνο.

giovedì 17 marzo 2016

Finestra al mar



Ποτέ δεν με θαμπώνουν τα νοήματα, τα αστέρια, τα όσα θέλησα να πιστέψω. Έζησα έως εδώ με τ' άκουσμα της εσωτερικής λύρας, που μετουσιωμένη γέννησε ονόματα κι ακτίνες φωτεινές. (Υψηλόπνοους λένε τους τρελούς σ' αυτή τη γλώσσα. Και στο κορμί, παθιασμένους).