giovedì 22 settembre 2011

Eπικάλυψη πραγματικότητας: η πολιτική των πολιτικών

Η κηλίδα είναι πια εμφανής στην "τρέχουσα" γενιά των 30-45 ετών, την πιο δημιουργική και παραγωγική, εντός του κοινωνικού ιστού >>> Παίρνοντας την άγουσα της ιστορικής περιπέτειας, είναι δεδομένη η αναφορά σε μια ηλικιακή ομάδα που επιτάχθηκε στη λογική του κύκλου γεγονότων κατακλυσμιαίων και επιδραστικών >>> Διότι, ποιος σοβαρός, ενημερωμένος και συστηματικός μελετητής μπορεί να διαφωνήσει με την απλοϊκώς λεχθείσα άποψη για τη "μοιραία επαφή" κάθε γενιάς με κάποια ή κάποιες συρράξεις; >>> Η κρίση, ό,τι δηλαδή αποτελεί κατάρριψη χρηματοπιστωτικών ή γεωπολιτικών status, δεν είναι επωφελής, σαφέστατα: γίνεται κατανοητή η ανασυναρμολόγηση του κόσμου (κάποιοι αποκαλούν έτσι τις δεξιότροπες "αγορές" ή τις αριστερικές "συνειδήσεις"), η επανεκκίνηση των σφαιρών εξουσίας, η εκκαθάριση από τα περιττά γεννήματα του μεταπολεμικού σκηνικού >>> Ποτέ άλλοτε, για ετούτη τη γενιά τουλάχιστον, δεν υπήρξε στραγγαλισμός του συλλογικού υπέρ του ατομικού για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να λογίζεται - τελικά - αυτός ο στραγγαλισμός μια κατάκτηση του δυτικού μοντέλου >>> Οπως επίσης, βρίσκεται σε εξέλιξη η επαναφορά του συλλογικού, όμως κατά τρόπο απότομο και βλαβερό για τις υπάρχουσες υποδομές >>> Είναι βλοσυρή η σκέψη για το πότε θα οριστικοποιηθεί το τέλος αυτής της εμπειρίας... Οι συγκυρίες θα καταλήξουν σε μια οριστική, εμφανή απάντηση στο προσεχές διάστημα... >>> Και ίσως τότε, η "τρέχουσα" γενιά των 30-45 ν' αδυνατεί πια να πάρει τα ηνία και να οδηγήσει το άρμα της ανθρωπότητας

lunedì 19 settembre 2011

ΦΩΝΕΣ (ποιητική σύνθεση)

Ποιητική σύνθεση "Φωνές". Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης, τον Σεπτέμβριο 2011

mercoledì 14 settembre 2011

Χωρίς λόγια (μομφή για τη γραφή και την ανάγνωση)

Η τέχνη της γραφής εκπορεύεται από την εσωτερική εκφραστική ανάγκη >>> Η απόλαυση της διαδικασίας, ο κάματος νοός και γραφίδας, η ξαφνική ρομφαία της δημιουργίας, "καταφθάνει" άξαφνα >>> Και σαφέστατα, η έμπνευση γεννιέται, ξεπηδάει με προϋποθέσεις: τη νοητική και συναισθηματική φόρτιση, την εγρήγορση, την εξακτίνωση του δεδομένου υπέρ του άγνωστου, του άνευ ορίων θαύματος, ήτοι το λογοτεχνικό προϊόν >>> Ως εκ τούτου, τα ερωτήματα για την "κατάκτηση" της συγγραφής μέσα από τα ποικίλα σεμινάρια, οργανωμένα από δυσθεώρητα πολλούς οργανωτές στη μικροκλίμακα της ελληνικής εκδοτικής πραγματικότητας, ομοιάζουν με βαθυστόχαστες απορίες τύπου περί όνου σκιάς... >>> Κάθε εβδομάδα, όταν κάθε παρέα το αποφασίζει, ανακοινώνεται μια νέα σειρά εκμάθησης του τρόπου διείσδυσης στην πεζογραφία, την ποίηση, το θέατρο, με αποδέκτες τους "μαθητές" ή, άλλιώς, τους εν δυνάμει δημιουργούς >>> Στις πλείστες περιπτώσεις, τα "ονόματα" των διδασκόντων είναι τρανταχτά από τον κόσμο των... ΜΜΕ, δηλαδή, πιο λιανά, άνθρωποι που επενδύουν κυρίως στην αυτοπροβολή τους παρά στην τέχνη που υπηρετούν - το αποδεικνύει το επίπεδο που αντανακλάται -με όρους σοβαρούς κι αυστηρούς- στα έργα που υπογράφουν διαρκώς >>> Ολοι ετούτοι φροντίζουν να καλλιεργούν "κλώνους" στην καλύτερη περίπτωση, μάλλον όχι συνειδητά και σίγουρα επαναπροσδιοριζόμενοι στον χώρο και τον χρόνο της λογοτεχνίας >>> Ωστόσο, η μόδα αποτελεί μόδα γιατί απλούστατα θα περάσει, ενώ μια στυφή αίσθηση μειωμένης πραγματικότητας θα απομείνει ανάμεσα στις σελίδες των βιβλίων (είναι ό,τι ακριβώς οι αυριανοί φιλόλογοι θα κρίνουν ως αδιάφορη παρακμή...) >>> Σπεύδοντας για μια διευκρίνιση, όλες οι παραπάνω σκέψεις δεν ισοπεδώνουν τη λογική των αμερικανικής αντίληψης μαθημάτων δημιουργικής γραφής... αλλά επιβάλλουν τη διατυπωμένη άποψη για την αναγκαία εμβάθυνση στο υπάρχον πνευματικό corpus, τη μοναστική αυτοπειθαρχία, τον φόβο και τον σεβασμό, την προσήλωση στην τέχνη του συγγράφειν.

martedì 13 settembre 2011

Η συνήθης ζωή, ο ποιητής, η απόλαυση

...εις την πνευματικήν Ζωήν, αλλ' εις την πνευματικήν κίνησιν, αλλ' εις την πνευματικήν πάλην, ποίος είναι ο σκοπός, ποίος ο λόγος του αγώνος; Η Κοινή ωφέλεια, η Κοινή Απόλαυσις. Και ποίον το έπαθλον δια τους αγωνιζομένους; Η τιμή, το όνομα...
ΜΙΧΑΗΛ ΜΗΤΣΑΚΗΣ, σ' επιστολή προς τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΜΩΡΑΪΤΙΔΗ

giovedì 8 settembre 2011

Ο αισιόδοξος, ο ποιητής, ο απαισιόδοξος...

Μια φίλη μου Εβραιοπούλα, στην οποία έλεγα ότι από τη φύση μου είμαι ένας "αισιόδοξος-απαισιόδοξος", μου απήντησε με το εξής καταπληκτικό απόφθεγμα, που μάλλον πρέπει να είναι δικό της: "Αισιόδοξος, φίλε μου, είναι ο κακώς πληροφορημένος απαισιόδοξος!", όπερ με έμπλεξε τελείως.
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ Χ. ΓΟΝΑΤΑΣ, σ' επιστολή προς τον ΝΙΚΟ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟ

Η ύπαρξη, ο ποιητής, ο κλοιός...

Ο αληθινός ποιητής ανοίγει λογαριασμούς με την ύπαρξη - εγώ έτσι πιστεύω- και το όραμά του, χιμαιρικό αν θέλετε, είναι να σπάσει τον κλοιό της πραγματικότητας...
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ, από συνέντευξη

mercoledì 7 settembre 2011

Το νόημα, ο ποιητής, η εποχή...

"...αλλά πιστεύω πως ο αληθινός ποιητής, είτε το ξέρει είτε όχι, εκφράζει το νόημα της εποχής του - κι είναι τρομερά δύσκολο να βρει κανείς το πραγματικό νόημα, τον χαρακτήρα της δικής μας εποχής..."
ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, σ' επιστολή προς τον ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ