giovedì 29 aprile 2010

"Hθοποιοί διαβάζουν ποιητές" / Λέσχη Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Ηθοποιοί διαβάζουν ποιητές»
Λέσχη Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..)
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010, 8.00 μ.μ. - Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι» (Ηρακλειδών 22, Θησείο)
:::
Το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση (.poema..) και το βιβλιοπωλείο «Λεμόνι» σάς προσκαλούν στην εκδήλωση της Λέσχης Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..), όπου στο πλαίσιο των τακτικών συναντήσεών της, για πρώτη φορά, θα γίνει παρουσίαση ποιητών με απαγγελία από καταξιωμένους Ελληνες ηθοποιούς.
Η εκδήλωση με τίτλο «Ηθοποιοί διαβάζουν ποιητές» θα λάβει χώρα στον προαύλιο χώρο του βιβλιοπωλείου «Λεμόνι» με ελεύθερη πρόσβαση για το κοινό. Συντονισμός: Βασίλης Μανουσάκης.
Θα απαγγελθούν ποιήματα των μελών της λέσχης από τους: Ευαγγελία Ανδριτσάνου, Δημήτρη Καραμπέτση, Ευδοκία Στατήρη, Χάρη Μαυρουδή.
Χορηγοί:

Λευκό και κόκκινο κρασί από την ετικέτα «Μικρός Βοριάς» (Οινοφόρος - Αγγελος Ρούβαλης, Σελινούς 251 00 Αίγιο, http://www.oenoforos.gr/)

+
Αρωματικές ποικιλίες από τον Δρόμο του Τσαγιού (http://www.tearoute.gr/)

www.e-poema.eu

martedì 27 aprile 2010

Χωρίς λόγια (και στάχτη)

Foto della rivista "National Geographic"
Αυτή η στάχτη είναι η απειλή >>> είναι ο φόβος, είναι η αναρώτηση για τον αισιόδοξο νου στον κόσμο αυτόν, του παρόντος >>> Ο ορίζοντας σκοτεινιάζει απροειδοποίητα, οι κουβέντες χαμηλώνουν >>> Οι λέξεις οδύνη, ενατένιση, ελεημοσύνη, ευπροσηγορία, μέλλον, επιθυμία και διάσταση αλλάζουν χρώμα και σχήμα, γίνονται αιχμηρές σαν ακίδα, άκαμπτες σαν τη θεϊκή άρνηση, εν τέλει δύσχρηστες για τον δημιουργό κι ευπρόσδεκτες από τους δόκιμους προφήτες >>> Αυτή η στάχτη διαλύεται με το φως και τον άνεμο - τούτη τη μεταφυσική παρόρμηση της ύπαρξης, συλλογικά κι ατομικά, λέγοντας >>> Αυτή η στάχτη απαιτεί τον θαυμασμό κι αυτόματα την εξόντωσή της στον μοιραίο κύκλο... >>> Κι όταν κατακαθήσει, λέν' οι πρόγονοι, αρκεί να αρδευτεί, να πλημμυρίσει από νερό και την ατέρμονη μέριμνα των σκαπανέων >>> για να βλαστήσει ο νέος γλυκόφυλλος αμπελώνας >>> για να στάξει το κόκκινο κρασί, το αίμα της προσδοκίας στα γυναικεία γόνατα... >>> Αναμονή κι επιστροφή στο εγώ, άραγε μοιρασμένο στα δύο...

lunedì 19 aprile 2010

Alda Merini: νυχτερινοί αφορισμοί

Castello di Coron

I colori maturano la notte.

Τα χρώματα ωριμάζουν τη νύχτα.

:::

Tutti gli innamorati sono in Dio.

Κάθε ερωτευμένος περιέχει τον Θεό.

:::

Io trovo i miei versi intingendo il calamaio nel cielo.

Βρίσκω τους στίχους μου να βουτούν στο μελανοδοχείο τ' ουρανού

:::

Ci sono notti che non accadono mai.

Υπάρχουν νύχτες που δεν συμβαίνουν ποτέ.

:::

Il poeta non rigetta mai le proprie ombre.

O ποιητής δεν αποβάλλει ποτέ τις σκιές του.

:::

Amore mio ho sognato di te come si sogna della rosa e del vento.

Αγάπη μου σε ονειρεύτηκα όπως ονειρεύονται τα ρόδα κι ο άνεμος

:::

Io come voi sono stata sorpresa

mentre rubavo la vita,

buttata fuori dal mio desiderio d'amore.

Io come voi non sono stata ascoltata

e ho visto le sbarre del silenzio

crescermi intorno e strapparmi i capelli.

Εγώ όπως κι εσείς ένιωσα έκπληξη

όταν γκρέμιζα τη ζωή,

σβήνοντας μέσα μου την επιθυμία για έρωτα.

Εγώ όπως κι εσείς δεν άκουσα

και είδα τον γδούπο της σιωπής

να με κυκλώνει και να μ' ανακατεύει τα μαλλιά.

///trad.: Silio D'Aprile///

///Παραπομπή: http://www.e-poema.eu/poem.php?id=255&pid=

sabato 17 aprile 2010

Στου Λελούδα: Τα εκλεκτά κρασιά... σκορπούν κέφι και χαρά

foto di Silio D'Aprile
Τα σαββατιάτικα μεσημέρια στην ταβέρνα του Λελούδα >>> κάπου πίσω στην Πέτρου Ράλλη, ανάμεσα στα εργοστάσια και τις αποθήκες, στους σκονισμένους, παρακμιακούς δρόμους της "άλλης" Αθήνας >>> Με κουβέντες για ποιητές, ποιήματα, μη ποιητές >>> Για μπάτσους, γουρούνια και δολοφόνους, για κλαριτζήδες και πεντατονίες ηπειρώτικες, για γυναίκες που πουλάνε και γυναίκες που αγοράζουν, για παρέες σε ατελείωτες διονυσιακές νύχτες, για παλιούς καημούς και νέες αγωνίες, για την αξία του παλιού ξύλου, την αξία της ευθύνης και της βίας ως κοινό δίπολο >>> Στου Λελούδα περνούν όλες οι "ράτσες", μαζί και οι δικές μας >>> Αρκεί να κοιτάξει κάποιος τριγύρω του, να βρει αυτούς που "το χνώτο τους ταιριάζει..." >>> Ετσι και ο Κώστας, ο Νίκος ο Χιώτης, ο Χρήστος με τους λυκόφιλους, ο Γιώργος ο παραιτημένος, ο Βασίλης ο φυγόκεντρος >>> Με ρετσίνες φτηνές, ταιριαστές >>> Με τον θαλασσινό ορίζοντα σαν ιδεατό δώρο, όπως τα νέα βιβλία που έρχονται, ...που έρχονται σαν διαφυγή και λύτρωση.

venerdì 16 aprile 2010

Χωρίς λόγια (στο πόρτο)

navicelle al porto di Coron
Ο έρωτας
αν δεν είναι ολόκληρος πόνος
δεν είναι ολόκληρος έρωτας
και τούτο είναι ολόκληρος πόνος
γιατί είναι ολόκληρος έρωτας
ΟΛΓΑ ΝΤΕΛΛΑ, από την ανέκδοτη συλλογή Τα παρά τον Αλιάκμονα ερωτικά

mercoledì 14 aprile 2010

Via del campo

Ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά. Η απότομη ανηφορική κλίση κόβει την ανάσα. Η καταγραφή της αλήθειας δεν είναι εύκολη˙ στεγνώνει μαζί με το χώμα. Μάρτυρας είναι ο μονόχρωμος ορίζοντας.
Κανένας δεν παρεμβαίνει στη διαμάχη μεταξύ έρωτα και συνήθειας. Οι χάρτινες γυναίκες χαμογελούν, κλαίνε, αναριγούν, απομακρύνονται. Αλλά οι αληθινές γυναίκες, αυτές που κρύβουν τους χυμούς τους πίσω από τη σημαίνουσα σιωπή της via del campo, εξακολουθούν να έρχονται. Κρατούν στα χέρια τους το παν και το τίποτε.
Η μεσημεριανή ζέστη δυσκολεύει το βάδισμα. Η προθυμία να ξεχωρίσουν τ’ αναρριχητικά μέσα στους κήπους αφήνει ασυγκίνητους τους περαστικούς. Με τον ίδιο τρόπο απαξιώνονται το τερέτισμα των τζιτζικιών, τα ψιθυρίσματα, το κουδούνισμα ενός μεταλλικού ρολογιού. Τη συγκίνηση προκαλούν μόνον ο αρχέγονος φόβος του ύψους και η λιτανεία που θα φέρει τη βροχή.
Ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά. Όλοι το ξέρουν. Και πάντα αποχωρούν.
(η μουσική του Fabrizio D'Andre' ακούγεται εδώ)

martedì 6 aprile 2010

Χωρίς λόγια (απριλιάτικα)

Alfred Sisley
...αυτό το κάτι!
Αναπνέεις, γεννάς, σκαλίζεις το χώμα για να μου φέρεις εδώ παλιότερες ζωές, κελαρύζεις φεγγαριανός, μεθάς από τη χαρά ότι υπάρχεις...
...η ολοκλήρωση της ύπαρξης.
(μουρμούρισμα σε λα δίεση)