martedì 30 marzo 2010

Χωρίς λόγια (περίπου λαμπριάτικα)

Σαν κακόγουστο αστείο η ανωτέρω απεικόνιση από την αλήστου μνήμης αισθητική του νεοελληνικού κράτους παρελθουσών δεκαετιών >>> που θέλει τον Ελληνα ντυμένο φουστανελλά να "ντριτζινάει 'σα πέρα" (όπως λέμε εμείς οι Μοραΐτες) μαζί με τη χαρωπή βλάχα του δονούμενος από λαμπριάτικη ζέση και ξαμολημένος σε χορτολιβαδικές εκτάσεις, μετά τσουρουφλιζόμενου αμνοεριφίου >>> καθώς και με το απαραίτητο φόντο της μετεμφυλιακής προσδοκώμενης ταυτότητάς του: ένα περήφανο σπάραγμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού να τον στολίζει απέναντι στους αλλοεθνείς >>> που ούτε του ανήκει ούτε τον αφορά βεβαίως >>> αλλά και ούτε διαθέτει την ελάχιστη ικανότητα να τον διαχειριστεί έστω επαρκώς >>> Κι αν αυτή η απεικόνιση είναι θλιβερή για όλους όσοι προσδοκούν μια άλλη χώρα, με αρχές, αισθητήρια, αξίες, σοβαρά ευρωπαϊκά θεμέλια, ναι όντως παραμένει απαστράπτουσα η φθενή πραγματικότητα >>> Το "χυμείο" δεν αλλάζει, επ' ουδενί δεν θέλει κανείς >>> Μέσα στην παραζάλη των ημερών, κάποιοι ελάχιστοι μετρούν τον λόγο με ιδιόμελα σε ξωκλήσια, με ανάσες παρελθούσες και πιο υγιείς (δηλαδή, με ιστορική μνήμη και ύμνους), με το βλέμμα στραμμένο στον ορίζοντα της φυγής >>> Ωσάν ναυαγοί που προσπαθούν να ξεφύγουν από αυτή τη στεριά και να κολυμπήσουν, όσο προλάβουν, προς τους δρόμους του πελάγου...

sabato 27 marzo 2010

Cafeina bar: Κιάφας 6, κέντρο Αθήνας

Η γοητεία της αναπάντεχης συνάντησης με έναν αληθινό φίλο >>> Στο Cafeina, αργά το βράδυ Παρασκευής >>> με ήχους των Tindersticks και των Lemontrees, το αδιαπέραστο παραλήρημα "Paint it black" αλλά και το κατανυκτικό, λόγω των ημερών και όχι μόνο, "Paradise circus" των Massive Attack... >>> με κουβέντες αντρικές -για το θηλυκό ως σύμπαν και ως καταστροφή, ως ύψιστη έμπνευση και καταφυγή >>> Τριγύρω τα πρόσωπα παραμένουν ακίνητα: μερικές νέες γυναίκες αντικρίζουν αμήχανα το τίποτε κουνώντας τα κορμιά τους ανώδυνα, ανώφελα... >>> Κάποιοι χαϊδεύουν τα αξύριστα σαγόνια τους αναρωτούμενοι για το νόημα της απομόνωσης ή της απόρριψης >>> Το ουίσκι διαχωρίζει τις τάσεις >>> "Μόνον όταν νιώθω, μπορώ να γράψω ποιήματα", μονολογεί ο Γιάννης >>> Απαριθμεί αυτούς που θαυμάζει: Poe, Byron, Hugde, Auden... >>> "Αυτός ο Σολωμός δεν ξεπερνιέται...", η προσεκτική απάντηση >>> Ενα καινούργιο βιβλίο για αμφοτέρους >>> κάμποσα ψιθυρίσματα από τα ιταλικά, με λεπταίσθητο εξώφυλλο και κόκκινα γράμματα >>> αλλά κι ένας μικρός ενθουσιασμός για 10 ποιήματα περί έρωτος σε διάφορες γλώσσες >>> Με το ίδιο πάθος που δεν σβήνει από το κατεστημένο των δήθεν, με την ίδια λαχτάρα της δημιουργίας >>> "Ξέρω ότι γράφω μόνον για μένα. Ξέρω ότι είμαι μακριά από τον εαυτό μου, ίσως και δύο δεκαετίες. Μα όταν σου δίνω να διαβάσεις τα τελειωμένα ποιήματα, έχω αναστηθεί..." >>> "Η αγάπη πρέπει να έχει κατάληξη, να οδηγεί σε μια Ιθάκη..." >>> Για να ζει κανείς και να επιζεί >>> "Γνωρίζω καλά την εκεχειρία με το δικό μου τέλος, τον θάνατο των αισθήσεών μου..." >>> Ακαδημίας και Βασιλίσσης Σοφίας, το αναμμένο πράσινο φανάρι, τα μεθυσμένα γκάζια με ανοιγμένα παράθυρα, το τραγούδι της Μόνικα σαν μοιρολόι, δυνατά στα ηχεία (ακούγεται εδώ) >>> Κι ένα σοκολατάκι για την αποχώρηση, με μέντα, για να μην μας γράψουν οι κωλόμπατσοι στους άδειους δρόμους της πόλης...

venerdì 26 marzo 2010

Χωρίς λόγια (ανοιξιάτικα)

Alfred Sisley
...θα ήθελα να υψώσω ένα ποτήρι λευκό κρασί με τη γεύση σου
...και να το πιω αχόρταγα, τραγουδώντας
(μουρμούρισμα σε ντο ματζόρε)

sabato 20 marzo 2010

Χωρίς λόγια (αναπόφευκτα)

Fiera ateniese (foto: Silio D'Aprile)
Τα σώματα κινούνται ρυθμικά, τα βλέπω, χωρίς μελωδία >>> Οι στίχοι ακούγονται βιαστικά -όλα αυτά τα προηγούμενα βράδια- για να κερδίσουν την πολύτιμη ανυπαρξία >>> Τα γένεια μου πονούν, όπως οι άδειες ώρες... >>> Το κάθε φιλί σβήνει μία άλλη φωτιά >>> Κάποιοι ψιθυρίζουν τις λέξεις τους απομονώνοντας, αέναα, τη φωσφορική γραμμή από το ρίγος της νύχτας >>> Αναπόφευκτα, τον είδαν μια φορά να κλαίει >>> Το παραμύθι χωρίς τέλος είναι αλήθεια τεθλασμένη >>> Μα γιατί δεν επιμένεις να τον αγαπάς έξω από τις καταφυγές σου; >>> Εναλλάξ η στιχομυθία: μου ήρθε παράξενα η ιδέα του Παραδείσου χωρίς τη Βερενίκη...

giovedì 18 marzo 2010

Ανοιξη και χαϊκού στο "Λεμόνι"

Ανοιξιάτικη βροχή το κοριτσάκι μαθαίνει χορό τη γάτα
Kobayashi Issa (1763 - 1827)
Ο Ελληνικός Κύκλος Χαϊκού και το Βιβλιοπωλείο Λεμόνι
σας προσκαλούν σε μια βραδιά αφιερωμένη στην ποίηση χαϊκού
Παρασκευή 19 Μαρτίου - ώρα 8.30 μ.μ.
Βιβλιοπωλείο Λεμόνι - Ηρακλειδών 22, Θησείο Τηλ.: 210 3451390-910

sabato 13 marzo 2010

(.poema..) - Εβδομάδα Ποίησης στο Bacaro

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το (.poema..) προτείνει...
«Εβδομάδα Ποίησης» στο BACARO
ποίηση και τζαζ στον γνωστό πολυχώρο, στην οδό Σοφοκλέους 1 15 έως 21 Μαρτίου 2010, κάθε βράδυ στις 8.00
:::
Για δεύτερη φορά στην Ελλάδα οργανώνεται «Εβδομάδα Ποίησης», βασισμένη στην ιδέα και την πρωτοβουλία του ποιητή κι εκδότη των περιοδικών (δε)κατα & Poetix, Ντίνου Σιώτη. Η ελκυστική πρόταση προς το κοινό περιλαμβάνει τη συμμετοχή 12 εκδοτικών οίκων, 2 έντυπων και 3 ηλεκτρονικών περιοδικών λογοτεχνίας, υποδεικνύοντας ποιητές και ποιήτριες με την απαγγελία ποιημάτων.
Για μία εβδομάδα, περίπου 100 δημιουργοί θα παρουσιαστούν στο Bacaro με συνοδεία ήχων της τζαζ, ενώ παράλληλα θα ακουστεί μεταφρασμένη στα ελληνικά ποίηση 10 ξένων ποιητών.
Το (.poema..) συμμετέχει με τρεις ποιητές, συνεργάτες και φίλους του περιοδικού, την Τετάρτη 17 Μαρτίου: Ανέστης Μεληδώνης, Τάνια Σκραπαλιώρη, Ειρήνη Σουργιαδάκη.
:::
Το πρόγραμμα αναλυτικά:
Δευτέρα 15/3: ποιητές από τα περιοδικά Κουκούτσι, Μανδραγόρας και το Ρoetry Νow -Κουκούτσι: Αντώνης Γκάντζης, Στάθης Κομνηνός, Ελσα Κορνέτη -Μανδραγόρας: Αλέξανδρος Αραμπατζής, Χάρης Μιχαλόπουλος, Θοδωρής Ρακόπουλος, Λάμπρος Σπυριούνης -Poetry Νow: Δούκας Καπάνταης, Πατρίσια Κολαΐτη, Δήμητρα Κωτούλα, Γιώργος Χαντζής, Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Τηλέμαχος Χυτήρης [Παρουσιάζει η Τιτίκα Δημητρούλια]
Τρίτη 16/3: ποιητές από τους οίκους Ικαρος, Κέδρος, Οδός Πανός, Ροές -Ικαρος: Λέλη Μπέη, Γιάνα Μπούκοβα, Γιάννης Καλπούζος -Κέδρος: Φοίβη Γιαννίση, Κώστας Παπαγεωργίου, Γιάννης Στίγκας -Οδός Πανός: Ραλλού Γιαννουσοπούλου, Λουκάς Κωνσταντίνου, Σταμάτης Πολενάκης -Ρoές: Νίκος Ερινάκης, Δήμητρα Κατιώνη, Ιορδάνης Παπαδόπουλος Πάνος Καπώνης, Μανώλης Πρατικάκης [Παρουσιάζει ο Ντίνος Σιώτης]
Τετάρτη 17/3: Η ποίηση στο διαδίκτυο - τρία ηλεκτρονικά περιοδικά e-poema, poeticanet, poiein με ποιητές τους -(.poema..): Ανέστης Μελιδώνης, Τάνια Σκραπαλιώρη, Ειρήνη Σουργιαδάκη -poeticanet: Γιώργος Βαρθαλίτης, Νίκος Βιολάρης, Θεώνη Κοτίνη, Αριστέα Παπαλεξάνδρου -poiein: Μαρία Ανδρεαδέλλη, Χρήστος Μιχαήλ, Παναγιώτης Πάκος, Παναγιώτης Χαχής [Παρουσιάζει η Ρίβα Λάββα]
Πέμπτη 18/3: Athens Poetry Slam - Ημιτελικός με δώδεκα σλάμερ που προκρίθηκαν από τους δύο κύκλους του σλαμ στα έξι καφέ της Αθήνας [Παρουσιάζουν: Κώστας Κατσουλάρης & Σώτη Τριανταφύλλου]
Παρασκευή 19/3: Ποιητές και ποιήτριες διαβάζουν ξένη ποίηση O Γιάννης Αντιόχου διαβάζει Σίλβια Πλαθ και Τεντ Χιουζ Η Κατερίνα Ηλιοπούλου διαβάζει Μίνα Λόι Ο Αντώνης Μακρυδημήτρης διαβάζει Τσέσουαβ Μίους Ο Γιώργος Μπλάνας διαβάζει Εζρα Πάουντ O Ανδρέας Παγουλάτος διαβάζει Κάρλος Ντρουμόντ ντε Αντράδε και Φερνάντο Πεσσόα Η Ευτυχία Παναγιώτου διαβάζει Αν Κάρσον και Αν Σέξτον Μιχάλης Γκανάς, Αντώνης Φωστιέρης [Παρουσιάζει ο Ντίνος Σιώτης]
Σάββατο 20/3: ποιητές από τους οίκους Αγρα, Νεφέλη, Μελάνι, Μεταίχμιο -Αγρα: Γιάννης Ζέρβας, Στάθης Καββαδάς, Γεωργία Τριανταφυλλίδου -Νεφέλη: Σωτήρης Σαράκης, Σωτήρης Σελαβής, Δήμητρα Χριστοδούλου -Μελάνι: Δημήτρης Ανανιάδης, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Σωτήρης Παστάκας, Ελένη Τζατζιμάκη -Μεταίχμιο: Γιώτα Αργυροπούλου, Στάθης Κουτσούνης, Σταύρος Σταυρόπουλος, Γιώργος Βέης, Αθηνά Παπαδάκη, Θανάσης Χατζόπουλος [Παρουσιάζει η Ειρήνη Δάγλα]
Κυριακή 21/3: Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης - Ποιητές από τους οίκους Kαστανιώτης, Το Ροδακιό, Πλανόδιον, Τυπωθήτω - Λάλον ύδωρ -Καστανιώτης: Παναγιώτης Ιωαννίδης, Ναταλία Κατσού, Μάνος Λουκάκης, Γιώργος Μοράρης -Το Ροδακιό: Δημήτρης Καρακίτσος, Γιώργος Μπρουνιάς, Όλγα Ντέλλα, Δημήτρης Χουλιαράκης -Πλανόδιον: Σπύρος Θεριανός, Θεοδόσης Κοντάκης, Θοδωρής Μπασιάκος, Ιωάννης Σεβαστιανός Ρώσσης -Τυπωθήτω: Γιώργος Αλισάνογλου, Γιάννης Ζαρκάδης, Θεοφάνης Τάσης, Χριστίνα Οικονομίδου, Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ, Γιάννης Υφαντής [Παρουσιάζει η Ρίβα Λάββα]
:::
Οργάνωση: Bacaro, περιοδικά (δε)κατα και Poetix Χορηγοί επικοινωνίας: BookPress, Index, (.poema..)

giovedì 11 marzo 2010

Κάποτε έρχεται αυτή η άνοιξη... (ΙΙΙ)

L'isoletta "Petrocaravo", al Cavo Gallo (Coroni di Messinia)
Το τραγούδι ψελλίζεται, ο χορός πρέπει αντικριστός στα βλέμματα και τα κορμιά, οι παλμοί της σκέψης, το σθένος της πράξης >>> Οσο μακραίνει ο χρόνος τα είδωλα λαμπυρίζουν >>> "Δίχως τα γράμματά σου δεν μπορώ να συνεχίσω.... Πολύ και απόλυτα", ομολογεί ο ποιητής ο Μαγιακόφσκι για τη σεμνή, ερωτικά ηφαιστειώδη, σιωπηλή Τατιάνα Γιακόβλεβα >>> Η άνοιξη είναι ελευθερία ή αφετηρία >>> Εκπλήρωση καθήκοντος, ίσως μαθητεία >>> Ολα εκείνα τα ανείπωτα που αποποιείται ο νους αλλά διακατέχεται >>> Η γέννηση που ονειρεύεται, η θαλπωρή του είναι >>> Πέρα από το Πετροκάραβο, απέναντι στο ξωκλήσι του Αη Λια, απλώνεται η μελωδία μαζί με τη σκουριά των καντηλιών: "...Και νυξ ουκ έσται έτι˙ και χρείαν ουκ έχουσι φωτός λύχνου και φωτός ηλίου, ότι Κύριος ο Θεός φωτίσει επ’ αυτούς˙ και βασιλεύσουσιν εις τους αιώνας των αιώνων"

lunedì 8 marzo 2010

Από κάπου έρχεται αυτή η άνοιξη... (ΙΙ)

Μυστικά και χρησμοί >>> Η πριγκιπέσσα Ιζαμπώ αναχωρεί προς το κάστρο, ακολουθώντας την ανθοφορία, τη μοίρα του τόπου, το ένστικτο >>> Με φανταχτερά αστέρια στον ορίζοντα, την έκκριση λάβας, το βλέμμα των θεών >>> Ο μαΐστρος είναι έκφραση ευχαριστίας >>> Η αρχαία γνώση ξεπερνάει τα τωρινά αγγίγματα >>> Γεννάει τα παραμύθια για τις ήσυχες βραδιές της παιδικής ηλικίας, τις άλλες αποχρώσεις στα μάτια, τις παλάμες, τα χείλη της νεότητας >>> Η σιωπή της δημιουργίας - μαζί με το σπινθίρισμα και τ' ακατάληπτα λόγια ενός Εσπερινού...

sabato 6 marzo 2010

Από πού έρχεται αυτή η άνοιξη;

Στην αρρυθμία της εποχής, τα σκιρτήματα της φύσης υποδεικνύουν ευάρεστες διαδρομές >>> Ο φακός συλλαμβάνει το βλέμμα, έστω κι εξ αποστάσεως, με ανάσα υγρή και βόμβο ανάμεσα στα κλωνάρια >>> "-Μα εγώ σε αγαπώ, ανόητε..." >>> Αναμονή >>> Ο ουρανός καθαρίζει, χρωματίζεται από το γαλάζιο, την προσδοκία >>> Το κορίτσι ρωτάει, κατόπιν, τους αγνώστους: Beauty is truth, truth beauty; that is all, μικρή μου Έμιλυ

martedì 2 marzo 2010

Χωρίς λόγια (προσδοκία μέσα από τη μνήμη)

Castello medioevo, bizantino-veneziano, a Morea

Λόγια μεθυσμένα, βλέμματα μυωπικά, κινήσεις σωματικές δηλωτικές, ενοχικές για τον έρωτα που δεν ξεδιπλώνεται έως στιγμής >>> Μια κιθάρα με λίγες νότες στο τάστο ανακατεύει τον αποψινό αστερισμό... >>> Ο πρασινωπός λόφος συνδέει τον χρόνο με το ποδήλατο χωρίς χέρια ανάμεσα στους αμπελώνες (τις κρυφές σημειώσεις για το επόμενο βιβλίο), την ημερήσια βόλτα στο Ναύπλιο των πολλαπλών αναμνήσεων, τα σαξόφωνα της άνοιξης στη μικρή απόληξη της στεριάς, τις πρόστυχες πορτοκαλιές με τα αρώματά τους μετά τη βροχή, τα πρόσωπα που δεν ζουν πια αλλά παραμένουν όρθια στους ίδιους μαντρότοιχους για την καλημέρα της επόμενης ημέρας... >>> Τα ποιήματα απαγγέλλονται, χωρίς τόπο, άχρονα, αλλά επιτακτικά φωνασκώντας για έναν άλλο δρόμο, μη υπαρκτό ή παραμυθικό >>> Διότι, το τοπίο διαφέρει από τον τόπο των ποιητών στην ελάχιστη λεπτομέρεια: τον έρωτα >>> Και η διαδρομή, αμφίδρομη και παράδοξη, προς την ολοκλήρωση της ποιητικής πορείας (αυτό που οι λίγοι αποκαλούν "ταξείδιον") είναι μια αίσθηση θανάτου, το τέλος, το κλείσιμο μέσα σε λέξεις >>> Το θέμα είναι να σώσεις τον εαυτό σου - παραφράζοντας λιγάκι τον σπουδαίο Τάσο Λειβαδίτη >>> Να μην ζήσεις "το καινούργιο μάταιο πρωινό" αλλά τη μέθεξη της ευτυχίας, δηλαδή το αίμα, το όνομα, την ημέρα και τα τραγούδια, τις αναμνήσεις που θα χτίσουν το αύριο, ετούτο που τώρα φαντάζει ακατόρθωτο >>> Σπρώξε τον εαυτό σου, φωνάζει ο μακρινός φίλος μου από το Μαυροβούνι (που φθάνει βραχώδες και ανθηρό από τη Μεθώνη για να καταλήγει πάντοτε πάνω από το σπίτι...), καθημερινά ανάμεσα στ' αγριλίδια και τις αγραπιδιές, με βροχή και λίβα στις παρατημένες ξελόντζες των κοινών προγόνων >>> Μπορούμε να θυμηθούμε / μπορούμε να κάνουμε τη μνήμη μας παρόν αιώνιο...