venerdì 26 febbraio 2010

Με την "Αγρα" στον βιβλιοπόλεμο...

Η νεοελληνική γραμματεία ακολουθεί τη μοίρα ετούτης της κατ' επίφασιν διαστελλόμενης κοινωνίας στη μεταπολεμική περίοδο >>> Ο όρος "βιβλίο" δηλώνει ποικίλες σημάνσεις πολιτικές, κοινωνικές, εκπαιδευτικές, πνευματικές >>> Οι αρωγοί της υπόθεσης "βιβλίο", στη μικρή, αμόρφωτη Ελλάδα, είναι μετρημένοι και μετρήσιμοι: συγγραφείς και μεταφραστές, εκδότες και τυπογράφοι και βιβλιοπώλες, επιμελητές, βιβλιοθηκονόμοι >>> Ολοι και όλα υπό βαθμολόγηση >>> Ωστόσο, η δίωξη του ελληνικού βιβλίου επικρέμαται σε κάθε περίοδο κρίσεων - καμένα αντίτυπα, φυλακίσεις, δημόσια διαπόμπευση, υποτίμηση >>> Κι επί της παρούσης, σ' ένα πλαίσιο προγραμματικών δημοκρατικών θεωρήσεων για ό,τι αφορά τη γνώση -τη μετάδοση και διασταύρωση της πληροφορίας, της διάνοιας- δεν νοείται ακριβώς η εύκολη προσφυγή στη βία, στον ετσιθελισμό, στην καταρράκωση αυτού του μικρού-μεγάλου κόσμου >>> Ως εκ τούτου, οι προπέρσινες ντροπιαστικές καταστροφές στη βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής στην Αθήνα, η επανειλημμένη σύλληση πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, οι μόνιμες -και φαιδρές- επιθέσεις σε βιβλιοπωλεία και συγγραφείς, όπως εσχάτως και σε εκδότες, το μόνο που επιβεβαιώνουν είναι η διαθλασμένη αντίληψη περί πολιτισμού σ' αυτή την παλαιά κοιτίδα... >>> Πιο λιανά: εάν ο "Ιανός" είναι ένα βιβλιοπωλείο-μπουτίκ γιατί έτσι προσδοκά ο ιδιοκτήτης του, αφορά μόνον αυτόν και το πελατολόγιό του. Μπίζνες με όρους πιάτσας, δηλαδή >>> Τα σπασμένα τζάμια, οι κλοπές, η βία έξω από το βιβλιοπωλείο, απ' όποιο άλλο, δεν συνεισφέρει σε τίποτε όπως έγινε στο συλλαλητήριο της περασμένης Τετάρτης στο κέντρο της Αθήνας >>> Αλλη περίπτωση: εάν κάποιος αδίκως (ή δικαίως) απολύεται από τον εκδότη του αλλά ο ίδιος είναι πρώην "ισχυρός συνδικαλιστής", όπως στην περίπτωση Ντίνου Παλαιστίδη (στις εκδόσεις Αγρα), πρέπει να υπάρξει μια περίσκεψη >>> Πώς κόπτεται λοιπόν ο σύλλογος βιβλιοϋπαλλήλων για την περίπτωση απολύτως συγκεκριμένα και συντονισμένα, ενώ την ίδια στιγμή ο εκδοτικός κόσμος ταλανίζεται από μαζικές απολύσεις, απαξίωση εργασιακών δικαιωμάτων και βεβαίως κακής οικονομικής σχέσης; >>> Περπατώντας στα Εξάρχεια τις προηγούμενες ημέρες, ήταν εύκολα διακριτό το γεγονός ότι έχουν γεμίσει οι τοίχοι με αφισέτες για εκδικητική τιμωρία της "Αγρας" και του εκδότη της (Σταύρου Πετσόπουλου), όταν άλλοι εκδότες (γνωστοί, κολοσσιαίοι, επικρατούντες) δρουν κατά βούληση σε σχέση με τους συνεργάτες τους αλλά παραμένουν στο απυρόβλητο της "συνδικαλιστικής ευαισθησίας"... >>> Σαφώς, δεν πρέπει ο συγκεκριμένος εργαζόμενος να μείνει άνεργος, ούτε κανείς το εύχεται, μα και μόνον η ιδιότητά του δεν πρέπει να θεωρηθεί πλεονέκτημα έναντι όλων των συναδέλφων του (...που δεν διαθέτουν αυτή την ιδιότητα) >>> Σημειωτέον δε ότι η "Αγρα" συγκεντρώνει όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του πρέποντος, του σημαίνοντος εκδοτικού οίκου ανάμεσα στα εν πολλοίς σκουπίδια που κυκλοφορούν πλέον μαζικά και φορούν (ή προσπαθούν να φορούν) το προσωπείο της "κουλτούρας" >>> Σωστά παρεμβαίνει (επιτέλους) ο ΣΕΒΑ, ο συνδικαλιστικός φορέας μερικών εκ των εκδοτών (!), σημειώνοντας ότι τέτοιες ακραίες, επί προσωπικού μάλιστα, αντιπαλότητες δηλώνουν μονάχα την ένδεια του χώρου >>> Και οι αναγνώστες; Το μέγιστον θέμα, αποδέκτες και ρυθμιστές όλων των ανωτέρω >>> Η απάντηση σηκώνει συζήτηση - μια βόλτα στα ανερμάτιστα ιστολόγια, που κυκλοφορούν εδώ και 2-3 χρόνια, τα λεγόμενα "βιβλιοφιλικά", οι διάφορες "ομάδες στο FaceBook", όπως και το ξεφύλλισμα διαφόρων εντύπων-εφημεριδικών ενθέτων με ρηχότητες κλεμμένες από εκδοτικά Δελτία Τύπου, αποτυπώνει τις εκπτώσεις, την ημιμάθεια, τη στρεβλή θεώρηση της βιβλιοφιλίας στις πηγές ενημέρωσης κι αξιολόγησης της εκδοτικής παραγωγής... >>> Αυτής της βιβλιοφιλίας, δηλαδή, που παραμένει αδιάφορη κι απούσα στους σχεδιασμούς των πολιτικών ταγών - τους θεσμούς που διαχειρίζονται, τα επιλεχθέντα κάθε φορά πρόσωπα, τα τυχάρπαστα κι επιπόλαια αποτελέσματα που αποδίδουν οι πολιτικές τους...

martedì 23 febbraio 2010

Slam poetry - Dasein Cafe', 26/2/2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το (.poema..) προτείνει...
Ο Γερμανός ποιητής Bas Böttcher στην Αθήνα
Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου στις 8.00 μ.μ. στο Dasein Café στα Εξάρχεια
Η πρώτη παράσταση από επαγγελματία του slam poetry λαμβάνει χώρα στο γνωστό μπαρ - πολυσυλλεκτικό στέκι των Εξαρχείων. Η εκδήλωση οργανώνεται με τη συνεργασία των περιοδικών (δε)κατα, book press, (.poema..), index, poetix.
Ο πιο διάσημος γερμανός slam poet, Bas Böttcher, δίνει μία ξεχωριστή ποιητική παράσταση και υπόσχεται μια ξεχωριστή αισθητική εμπειρία.
Είσοδος: 8,00 €. Στην τιμή περιλαμβάνεται ένα ποτήρι κρασί (μπίρα, αναψυκτικό ή ρόφημα). Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
www.e-poema.eu

venerdì 19 febbraio 2010

Γιατί να θυμόμαστε, άραγε, τα Τάγματα Ασφαλείας;

Οι ταγματασφαλίτες μαζί με τους ναζί στα ελληνικά βουνά...
Σε χαλεπούς καιρούς βρίσκουν ευκαιρία οι όποιοι αρτηριοσκληρωτικοί να τινάζουν τα νεκρωμένα μέλη τους >>> Ανάμεσα στη θολή πραγματικότητα, την πολιτική και κοινωνική, εξ αφορμής της οικονομικής, αποφαίνεται εύκολη η δίοδος για τα κάθε είδους εκτρώματα να ξαναδούν το φως στον περιβάλλοντα χώρο >>> Τυχαία "έπεσε στα χέρια μου" μια πρόσφατη επανέκδοση του τομιδίου "Η ζωή της Κατοχής και τα Τάγματα Ασφαλείας" ενός κάποιου Βασίλειου Σταυρογιαννακόπουλου, ο οποίος, αυτοκληθείς, υπερασπίζει τη δράση των ταγματασφαλιτών -κοινώς λεγόμενων "γερμανοτσολιάδων"- στην περίοδο της Κατοχής >>> Κάθε σελίδα του βιβλίου είναι μια ανατριχιαστική επαλήθευση της ελληνικής αλήθειας: η στρεβλότητα, η παραποίηση, η εξαπάτηση, η παραλλαγή του οποιουδήποτε όρου είναι ταυτοποιημένη με αυτή την μπάσταρδη ράτσα... >>> Και σ' ό,τι αφορά τα ιστορικά δεδομένα, η ντροπή αυτών των προδοτικών σχηματισμών καταφέρνει να διασώζεται -ανερμάτιστα- όχι μόνον μέσα από τις σελίδες του συγκεκριμένου τομιδίου αλλά και διά της σημερινής πραγματικότητας της ακροδεξιάς >>> Γράφει συγκεκριμένα ο συγγραφέας, "...τα Τάγματα Ασφαλείας συνεκροτήθησαν από αδιαβλήτων φρονημάτων και εγνωσμένων υγιών πατριωτικών αισθημάτων...", πιστοποιώντας τη δράση των "απογόνων" τους εντός κι εκτός κοινοβουλευτικών σχημάτων >>> Στο κοντράστο, σήμερα το πρωί, μια παρέα τριών φοιτητών ανεβαίνει την οδό Βεΐκου στο Κουκάκι, σταματώντας σε κολόνες και μεταλλικά κουτιά της τηλεφωνίας για να κολλήσει αφίσες >>> "Διώξτε τους φασίστες από κάθε γειτονιά" >>> Βιαστικά, με τη βούρτσα και τον κουβά, κοιτάζοντας τριγύρω >>> Σιωπηλοί, ανέκφραστοι, επικεντρωμένοι στο δικό τους έργο αποπομπής του σκοτεινού παρελθόντος >>> Τους νεύω συγκαταβατικά περνώντας στο απέναντι πεζοδρόμιο >>> Σε μια παρέα ποιητών, μεταφραστών, φίλων του ποιητικού λόγου, τις προάλλες, συζητιούνταν η γοητεία αλλά και η απομάγευση της αριστερής κουλτούρας στα μετεμφυλιακά χρόνια: οι δύο και οι τρεις "Αριστερές", το αμήχανα περιφερόμενο πτώμα του Εμφυλίου έως σήμερα, η καπήλευση της αριστερής συνείδησης από ειδήμονες μικροαστούς, η τέχνη που έχασε τις ανάσες της μπροστά σε ψευδοσύμβολα της επαναστατικότητας... >>> Απέμεινε ένα τραγουδάκι, φτιαγμένο της στιγμής, μετά τη μάχη του Μικρού Χωριού, το 1942, για να ψιθυρίζεται ακόμη >>> "Λαμποκοπούν χρυσά σπαθιά / πέφτουν ντουφέκια ανάρια / ο Αρης κάνει πόλεμο / μ' αντάρτες παλικάρια..." >>> Ρε, μπας και νεκραναστηθεί ο Αρης, πολιώρα, μπας και φουντάρει τίποτε σμερδάκια από 'δω 'σα χάμου;!..., η πρώτη σκέψη κοιτάζοντας τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων το σημερινό πρωινό.

Η σιωπή της θάλασσας...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το (.poema..) προτείνει...
Εγκαίνια εικαστικής έκθεσης στο "Λεμόνι"
Ιλιάνα Θεοδωροπούλου - Η σιωπή της θάλασσας
Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010, 8.30 μ.μ.Διάρκεια έκθεσης έως 31 Μαρτίου 2010
:::
Η Ιλιάνα Θεοδωροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε στο Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών του ΕΜΠ και στη συνέχεια παρακολούθησε με υποτροφία του ΙΚΥ το μεταπτυχιακό Τμήμα Τηλεπισκόπησης και Φωτογραμμετρίας στο University College London (Msc). Εργάστηκε ως επιστημονική συνεργάτιδα στο Τμήμα Φωτογραμμετρίας και Χαρτογραφίας του Πολυτεχνείου του Βερολίνου (Technical University Berlin).
Ατομικές Εκθέσεις:
2008 - «Αρχή...» - Αίθουσα Τέχνης ΑΕΝΑΟΝ, Αθήνα
2010 - «Η σιωπη της θάλασσας» - Βιβλιοπωλείο Λεμόνι, Αθήνα

Ομαδικές Εκθέσεις (επιλογή):

2006 - «Ανοικτό Εργαστήρι» - Αίθουσα Τέχνης ΑΕΝΑΟΝ, Αθήνα

2007 - «Διαμέρισμα Ζαΐμη 2» - Αθήνα

2008 - «Οκτώ Εικαστικές Προτάσεις» - Αίθουσα Τέχνης ΑΕΝΑΟΝ, Αθήνα

2009 - «Μεταμόρφωση», IPAC - Πρώτο Δημοτικό, Παροικία, Πάρος

2009 - « Ταξίδι », Δημοτική Πινακοθήκη - BWA Galeria, Rseszow, Πολωνία

Βιβλιοπωλείο "Λεμόνι" www.lemoni.gr - books@lemoni.grΗΡΑΚΛΕΙΔΩΝ 22, ΘΗΣΕΙΟ 118 51 ΑΘΗΝΑ - ΤΗΛ. & ΦΑΞ: 210 3451910

Ωράριο βιβλιοπωλείου/έκθεσης: ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10.30 π.μ. - 23.00 μ.μ. ΣΑΒΒΑΤΟ 10.30 π.μ - 7.30 μ.μ.

www.e-poema.eu

mercoledì 17 febbraio 2010

Γιάννης Ρίτσος - Λέσχη Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Λέσχη Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..)
Η Αγγελική Κώττη στην προσεχή συνάντηση με θέμα τη ζωή και το έργο του Γιάννη Ρίτσου
(Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2009, 7.30 μ.μ., Ηρακλειδών 22, Θησείο, τηλ.: 210 3451910)
Το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση (.poema..), το βιβλιοπωλείο «Λεμόνι» και οι εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα» παρουσιάζουν τη δημοσιογράφο κι ερευνήτρια του έργου του «ποιητή της Ρωμιοσύνης», Αγγελική Κώττη, στη δέκατη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης Ποίησης (.poema..).
Η θεματική της συνάντησης, αυτή τη φορά, έχει γενικό τίτλο «Γιάννης Ρίτσος, στον απόηχο ενός αιώνα», με συγκεκριμένη στόχευση: οι συμμετέχοντες, ξεκινώντας από τα δικά τους αναγνώσματα, τις προτιμήσεις και τις επιλογές τους, θα συζητήσουν για την παρουσία όσο και την επιδραστικότητα του έργου του Γιάννη Ρίτσου στο σύγχρονο ποιητικό γίγνεσθαι.

Σ' αυτό το πλαίσιο η Αγγελική Κώττη θα αναφερθεί σε επιμέρους ζητήματα που αφορούν τη συγγραφή, την έρευνα και την αξιοποίηση του βιογραφικού υλικού που συγκέντρωσε, για την πρόσφατη έκδοση με τίτλο «Γιάννης Ρίτσος: Ένα σχεδίασμα βιογραφίας» (επιμ.: Ελένη Κεχαγιόγλου, Ελληνικά Γράμματα, 2009)

Παράλληλα, οι συμμετέχοντες θα απαγγείλουν ποιήματά του και θα συνεισφέρουν στη διαμόρφωση μιας μικρής ανθολογίας που θα αναρτηθεί προσεχώς στην ειδική στήλη του περιοδικού για ό,τι αφορά τις δραστηριότητες της Λέσχης.

Οι ενδιαφερόμενοι αναγνώστες να παρακολουθήσουν τη συνάντηση, θα πρέπει προηγουμένως να έρθουν σε τηλεφωνική επαφή με το περιοδικό (τηλ.: 6976 442011) είτε να συμμετάσχουν διαδραστικά, στέλλοντας τη δική τους τοποθέτηση-άποψη-πρόταση στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@e-poema.eu ώστε να δημοσιευτεί άμεσα.

Χορηγοί: Λευκό και κόκκινο κρασί από την ετικέτα «Μικρός Βοριάς» (Οινοφόρος - Αγγελος Ρούβαλης, Σελινούς 251 00 Αίγιο, www.oenoforos.gr) + Αρωματικές ποικιλίες από τον Δρόμο του Τσαγιού (www.tearoute.gr)

venerdì 12 febbraio 2010

Το "Ποίημα της εβδομάδας" από το (.poema..)

Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε το "Ποίημα της Εβδομάδας" ή θέλετε να το κάνετε δώρο σε κάποιο φιλικό σας πρόσωπο, μπορείτε να υποβάλλετε την εγγραφή σας πατώντας εδώ.
Το (.poema..) προσφέρει αυτή τη δυνατότητα σε χρήστες του Διαδικτύου (απολύτως δωρεάν) επιλέγοντας ποιήματα από την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία, στο πλαίσιο της δημιουργίας μιας ευρείας ανθολογίας ποίησης στον διαδικτυακό χώρο.

mercoledì 10 febbraio 2010

Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, ποιητικός και αντιποιητικός κόσμος

Ο ποιητής οφείλει να προσεγγίζει την ποίηση φιλοσοφώντας αλλά και να εισέρχεται στη φιλοσοφία αντιμετωπίζοντάς την ως ποίηση... >>> Ετούτο υποστήριξε στην ημερίδα της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και των περιοδικών (δε)κατα και Poetix (Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2009) ο Γιώργος Μπλάνας βρίσκοντας σύμφωνο τον υπογράφοντα, εναντιούμενος στα αλαζονικώς λεχθέντα από τον πανεπιστημιακό Γιώργο Βέλτσο περί ποιητικής κοινότητας, δημιουργική προσέγγιση στον ποιητικό λόγο, ομφαλοσκόπηση αναφορικά με την ποιητική του παρόντος >>> "Ολοι το παίζουν ποιητές, είναι ισχυρό άλλοθι για το αύριο, όλοι την επικαλούνται στα δύσκολα και ατεκμηρίωτα της περσόνας τους...", μου ψιθύρισε μια φωνή από τριγύρω >>> Και όλοι οι υπόλοιποι, οι φωνασκούντες ως καφενόβιοι σχολιαστές για το γίγνεσθαι στον χώρο της λογοτεχνίας, περί άλλα τυρβάζουν και ουδέν προάγουν >>> Με γκρίζο χρώμα, όπως ο γκρίζος λόγος τους: Ο κ. Παναγιώτης Μηλιώτης, στο πρώτο τεύχος του εντύπου "Τετράδια του Ελπήνορα", καταφέρεται εναντίον της πρωτοβουλίας του (.poema..) να δημοσιεύσει ποιήματα 28 δημιουργών δηλώνοντας ένα ελάχιστο "παρών", όσο επιτρέπεται στον ποιητικό λόγο εντός της κοινωνικής πραγματικότητας, αλλά και την έκδηλη αντίδραση, με μοναδικό όπλο τους στίχους τους, στα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008 (βλ. τεύχος 7: http://www.e-poema.eu/poem.php?id=154&pid=19) >>> Ο εν λόγω κύριος εξαπολύει μύδρους για τους συμμετέχοντες, για τα ποιήματα, για την πρωτοβουλία, με άσφαιρες-χλευαστικές παρόλες ως υποστήριγμα της θλιβερής επιχειρηματολογίας περί αλήθειας της ποίησης >>> Είναι σαν κάτι άλλους -δυστυχώς κινούμενους μετέωρα στον χώρο της ελληνικής ποίησης, μα γιατί δεν πάνε κάπου αλλού;!- που ματαιοπονούν γράφοντας ανούσια στιχάκια αλλά επιθυμούν σφόδρα να δοξάζονται, είτε να μεταφράζουν ποιήματα χωρίς να ξέρουν τις γλώσσες που ακούνε αλλά και χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν ούτε τ' όνομά τους, είτε υπεισέρχονται σε μηχανορραφίες για βραβεία και δημόσια (!) προβολή τους, είτε δασκαλίζουν σε πανεπιστημιακές αίθουσες κι αίφνης εμπνέονται από τις άτσαλες σημειώσεις των φοιτητών τους τυπώνοντας αστείες συλλογές σε υποτιθέμενους σοβαρούς εκδότες >>> Το μπλε επανέρχεται: O κόσμος στον οποίο συνυπάρχουμε, είναι ποιητικός και αντιποιητικός >>> Η ποίηση (τέχνη), πάντως, αναπαριστά την αλήθεια (διακύβευμα)˙ παλινδρομεί, την αποκαλύπτει και την αποκρύπτει κατά βούληση. Η πραγματικότητα δεν αλλάζει >>> Πράγματι, το "Πορτρέτο του τρελού ποιητή" της Kelly Jade είναι τόσο μα τόσο ελκυστικό (σοκολατένιο) επαναφέροντας το ευάρεστο πνεύμα επί του θέματος: η ποίηση απολαμβάνεται, βιώνεται, ανατρέπει, αναδύει...

lunedì 8 febbraio 2010

"Τα ψέματα στις κεραίες"...

Se non lo visiti, lo portiamo via.. >>> Η ιταλική διαφήμιση είναι σαφής, κυνική, δηλωτική της αμεσότητας - εάν δεν το δείτε, θα το απομακρύνουμε... >>> Οι παλιοί ξεχασμένοι φίλοι επανέρχονται όπως ο πρωινός ήλιος των σχολικών χρόνων από τα ίδια εκείνα παράθυρα >>> Οι μυρωδιές ξαναζούν, οι έρωτες υδατώνουν, οι προσδοκίες κυκλώνουν τον εαυτό >>> Γράφει ο Ανδρέας Κουραμάνης, ψιθυρίζοντας στην "Παιωνία" του Θησείου, μερικούς νέους στίχους παιγμένους στο πιάνο: "Κάποτε το μαύρο θα έχει τελειώσει / ... / Τώρα μας περιμένουν τα πράσινα λειβάδια και ο γαλάζιος / ουρανός / Οι γιορτές μας θα είναι πια έξω ψυχή / Θα αγαπάμε και θα παλιώνουμε / Ο ορίζοντας θα είναι μέσα μας / ...και θα πετάμε ερωτευμένοι >>> Σ' έναν ποιητικό και αντιποιητικό κόσμο οι νόστιμοι τρελοί οργιάζουν / γράφουν και ξαναγράφουν την ίδια ιστορία για το χάος και τις ψευδαισθήσεις >>> Ο Αλβανός ποιητής, παλιός φίλος και πειστικός, μου χάρισε σήμερα τρεις σελίδες με στίχους του >>> λέγοντας "οι λέξεις μου, σαν την άδεια μου τσέπη..." αντί του ονόματός του εδώ >>> Και θέλει να γίνει Ελληνας, δακρύζει, κατά πώς δεν γνωρίζουν εκείνοι οι φωνασκούντες με το πρόταγμα του λαού... >>> Ενώ, δύο εικαστικές εκθέσεις μπορούν να συναρπάσουν το κάθε βήμα σ' αυτή την πόλη >>> κι άλλη μία ταινία, και κάμποσες θεατρικές παραστάσεις πίσω από τις κεντρικές λεωφόρους αποδομούν τα ψέματα στις κεραίες >>> Γιατί; Το διπλανό ζευγάρι ούρλιαζε όλη τη νύχτα, λυπηρά, για τα ξέχωρα εγώ τους, τρυπώντας θανάσιμα τους φθενούς τοίχους >>> Ευτυχώς, ο Ανδρέας -Κάλβος- Ιωαννίδης δεν θέλησε προσωπείο για τον κατοπινό χρόνο, δεν κατάφεραν να τον αποτυπώσουν στη μάταιη αιωνιότητα (όμορφος ή άσχημος ή αληθινός;), καθώς, το ήξερε, αρκούσαν οι παράτολμες ωδές του >>> Ευτυχώς, ο Ξενάκις, ο Αξελός, η Κρανάκη, το έσκασαν όταν έσκαγαν οι εγγλέζικες βόμβες στην πατρίδα, ανάμεσα στα νεανικά χέρια και στα ορμητικά όνειρά τους >>> Ευτυχώς, μου είπε ο τυφλός, το φως πηγάζει από άλλη πηγή κάθε φορά...

sabato 6 febbraio 2010

Χωρίς λόγια (για το σπινθήρισμα)

Φυκάρδου 2009 (Foto: Silio D'Aprile)

Υστατη η στάχτη και το κενό >>> αλλ' όταν αναδεύονται με τα ψέματα και την απόγνωση >>> σ' αυτό το ανήλεο παιχνίδι της μοίρας, της τυχαιότητας, της στιγμιαίας απομάγευσης του κόσμου >>> Στην άλλη όχθη ο οίκτος και η άρνηση >>> Προς πώλησιν η κρυφή προσδοκία, οι δακτυλισμοί του είναι, το αληθινό σπινθήρισμα που μάταια δεν θα σβήσει στις λέξεις κι ας θελήσουν αλλιώτικα...

giovedì 4 febbraio 2010

Εξω από το "παιγνίδι του κόσμου" ο Κώστας Αξελός

(1924-2010)
Ο Κώστας Αξελός αποτέλεσε μέλος της πνευματικής διασποράς, αποχωρώντας από το ασφυκτικό ελληνικό πλαίσιο λίγο μετά τα Δεκεμβριανά του 1944. Η φιλοσοφική του διάσταση υπήρξε στοιχειοθετημένη γύρω από το "παιγνίδι του κόσμου" διανύοντας μια σειρά από στοχαστικές διαδρομές για την πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία, τον πολιτισμό. Αφησε στην άκρη την υποκειμενικότητα υπέρ των "οριζόντων του κόσμου". Η φωνή του δεν έπαψε να είναι χαμηλότονη, σκόπιμα αποστασιοποιημένη.
Πριν από δεκατρία χρόνια, σε ομιλία του απέναντι σε ελληνικό ακροατήριο σημείωνε χαρακτηριστικά: "...Ο άνθρωπος δεν είναι το θεμέλιο του ανθρώπου, δεν τού είναι δυνατόν κάν να σταθεί και να βαδίσει μόνον ως άνθρωπος -ή ως ανθρώπινη κοινωνία, έστω και πανανθρώπινη. Το παιχνίδι που τον διαπερνά, που τον θέτει σε κίνηση και υπό ερώτηση, τον δένει αναπόσπαστα με το παιχνίδι του χωρίς θεμέλιο κόσμου...".
Για τον φιλόσοφο, η τέχνη δεν είναι παρά προϊόν της ποιητικής λειτουργίας, χωρίς άλλη φυσική υπόσταση. Σε πρόσφατη συνέντευξή του προς τον δημοσιογράφο-συγγραφέα Γιώργο Δουατζή επισημαίνει ότι "...η εποχή μας έχει πέσει χαμηλά και η φιλοσοφία ζει το τέλος της. Μετά από αυτήν υπάρχει χώρος για μια ανοιχτή ποιητική σκέψη".
Απαντώντας στο ερώτημα για την επίδραση της ποίησης στο έργο του, συμφωνεί: "Αναμφισβήτητα. Πέρα από την ποίηση του ανθρώπου με τη λυρική έννοια, υπάρχει η ποιητικότητα του κόσμου που είναι πιο δυνατή. Και η ανθρώπινη ποίηση είναι ένα ανταύγασμά της. Με ενδιαφέρει η ποίηση που ξεφεύγει από όλα τα όρια και φτάνει σ' ένα ύπατο σημείο όπου συντρίβεται, συντρίβοντας ταυτοχρόνως τον ποιητή της".

-Ταυτίζεται άραγε η ποίηση με τη φιλοσοφία; "Στην κορυφή ενός έργου η ποιητικότητα συναντάει τη στοχαστικότητα. Οι μεγάλοι στοχαστές είχαν συγχρόνως και μεγάλο ποιητικό άνοιγμα. Η ποίηση η ανθρώπινη υπακούει και μπορεί να επικοινωνήσει με την ποιητικότητα του κόσμου (του χωρο-χρονικού Ανοίγματος)".

martedì 2 febbraio 2010

Χωρίς σχόλια (κλειστοφοβικά)

Teatro Apollo, Sira (Luglio 2007)
Πρόσωπα κυρτά >>> Ανέξοδη λύπη για την κατηφόρα του Αλλου, προτού το Εγώ >>> Λέξεις με αριθμούς και αγωνία, λέξεις ανόητες στα στόματα, λέξεις ηδυσμένες >>> Μάχη με τον τοίχο, παράκληση και παράδοση σε τούτη τη νέα Σταυροφορία >>> Ερωτες απαλοί, σαν τα ρηχά νερά της Ντελαγκράτσιας πριν έρθει η σκόνη και η σιωπή >>> Χαρτιά γεμισμένα από μελάνι αχνό, σαν αντίδωρο των απίστων >>> "Το είναι του ποιητή, το ειδέναι του διαβάτη" >>> Οι νότες του Manuel De Falla απλώνονται άναρχα: οι τρελοί είναι στα άσυλα...