lunedì 29 settembre 2008

Veduta allontanta XIV

Ακρωτήριο Κορώνης: Πριν ή μετά τη βροχή; Cavo Gallo di Coroni: Prima la pioggia o' poi?
Παντελής Μηχανικός (1926-1979)
ΠΩΣ ΜΙΛΗΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΡΙΝ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ
Εδώ φυτέψαμε τους σπόρους των ονείρων μας
και περιμένουμε βροχή και ήλιο Να δεις:
Σα θα ριζοβολάνε τα όνειρά μας
στη βροχή και τον ήλιο
στον ήλιο και τη βροχή
ο Θεός θα προβάλει ένα χαρούμενο πρόσωπο
φορώντας τη γιρλάντα τ' ουράνιου τόξου
κι η καρδιά μας θ' αντανακλά
όλους τους ιριδισμούς της ευτυχίας.

venerdì 26 settembre 2008

Χωρίς λόγια

Burgo medioevo in Peloponneso
Η καταμέτρηση των στιγμών σταμάτησε απόψε >>> έστω πρόσκαιρα >>> εδώ ο χρόνος μειώνεται, ηττάται γιατί αλαζονεύεται αντικρίζοντας το φως >>> Διαβάζοντας τα ποιήματα και ακούγοντας τον ξεχασμένο ήχο της βροχής η πόλη αποκτά διαφορετικά χρώματα >>> (Απροσέγγιστος ο πύργος αυτός, από βράχους και πολεμιστές) >>> Στις επάλξεις ξανά: τα πρόσωπα, οι μάσκες, οι βλάσφημοι χοροί >>> Το ημίφως διορθώνει τις επιλογές >>> Μακρινή η κόρη, ακούγεται σαν μέλισμα του νότου >>> Orrio to fengo τραγουδούν οι Ghetonia στην ξεχασμένη τους διάλεκτο >>> για τη χαρά του φεγγαριού, τα γλυκερά μυστικά που έκρυψε στην παλάμη του, την πολυθρύλητη αγάπη ενός Βέλθανδρου και κάποιας Χρυσάντζας >>> Το ποίημα τελειώνει >>> Εχουν αρχίσει οι πρώτες νότες, οι επόμενες >>> Το βογκητό αντηχεί ανάμεσα στα μνημεία >>> Ακολουθεί η σιωπή, οι λίγες έντονες σκιές, η κλεμμένη ανάσα στα πνευμόνια.

sabato 20 settembre 2008

Grecia Salentina: il luogo dei parenti alla...

vedutta da Ruvo di Puglia
Tu bella ca lu tieni lu pettu tundu, la tarantella sconosciuta >>> e la giornata per girare la citta' senza sete o' fame, senza fine, per trovarsi nel centro dell'orizzonte d'Agosto scorso

giovedì 18 settembre 2008

Nicola Piovani ad Atene: Voce della luna

Nicola Piovani apparisce come qualche eroe di Fellini >>> Η μελωδία του ξέφευγε μέσα από τα βράχια, στις υπόρειες του Υμηττού >>> Dolce far niente, no? >>> Το πιάνο πλημμύρισε τη σκέψη >>> un suono senza fine >>> Χωρίς στίχους ή έκφραση στα πρόσωπα >>> Mi mancava la ballarina nera >>> Η ποίηση στριφογύριζε σαν παιδικό βλέμμα στον νυχτερινό θόλο >>> Il volo d'Icaro e la carrezza d'Ico >>> Το σκοτάδι είναι θηλυκό >>> Le ombre nella galleria >>> Μου θύμισε μια διαδρομή με τρένο στη βροχή της Απουλίας >>> Da un Brindisi - non di Mario Luzi >>> Ο ατελείωτος ήχος >>> L'isola di luce, mia...

lunedì 15 settembre 2008

Μία μικρή ανασκαφή σε κάτοψη

Κάθε ημέρα, το μικρό οικόπεδο αλλάζει μορφή. Τα ίδια πρόσωπα, μια αρχαιολόγος και τέσσερις εργάτες, κινούνται πάνω στις ξύλινες ράμπες, στέκονται κάτω από τις τέντες, μεταφέρουν με μεταλλικά καρότσια το χώμα που έχουν οι ίδιοι ανασκάψει. >>> Το γραφείο μου διαθέτει την πολυτέλεια της παρακολούθησης αυτής της αρχαιολογικής ανασκαφής από αρκετό και ικανοποιητικό ύψος (τουλάχιστον πέντε ορόφων) >>> Πρόκειται για ένα μικρό, μάλλον περιορισμένου αρχαιολατρικού ενδιαφέροντος πρόγραμμα, που δεν θα προσελκύσει τα βλέμματα των τουριστών, δεν θα σταθεί κανένας περαστικός με βλέμμα θαυμασμού, ούτε κανένας επιστήμονας θα θελήσει να αποδώσει κάποια εύσημα σ' αυτά τα ευρήματα >>> Η κατοικία κάποιας αθηναϊκής οικογένειας της κλασικής περιόδου (απ' όσο μπορώ να κρίνω εμπειρικά...) διέθετε μικρούς χώρους εστίασης-παραμονής >>> Εκεί όμως χωρούσαν τα όνειρα, οι προσδοκίες, οι ανησυχίες και οι αγωνίες αυτών των ανθρώπων που έζησαν κοιτάζοντας στον ίδιο ορίζοντα την κορυφογραμμή του Υμηττού και την Ακρόπολη>>> Τα ερείπια της κατοικίας έχουν κάποια εσοχή, μάλλον κάποιος εξωτερικός διάδρομος συνέδεε την είσοδό της με τον δρόμο >>> Βέβαια, τόσο ο διάδρομος όσο και ο δρόμος είναι πια καλυμμένοι -υποθέτω οριστικά- από τις παρακείμενες πολυκατοικίες της δεκαετίας του '60-'70 >>> Η αρχαιολόγος φάνηκε ν' αναστατώνεται ένα πρωινό: είχε έρθει στην επιφάνεια του μαλακού χώματος μια λήκυθος... >>> Δεν ήταν εύκολο να διακρίνω καλά, μα φαίνεται ότι ήταν σημαντικής αξίας αν κρίνω από την κινητικότητα της ομάδας στον χώρο και από τα χαμόγελα την ώρα που σχολούσαν >>> Την επομένη, οι ίδιοι νωχελικοί ρυθμοί εργασίας είχαν επανέλθει >>> Οπως και μια μπουλντόζα που μαρσάρισε από νωρίς, κυριαρχικά, η οποία με τρομοκράτησε στην ιδέα ότι θα έδινε τέλος στην άσημη ανασκαφή της περιοχής >>> Ευτυχώς όχι, για την ώρα >>> Γιατί, σύντομα, υποψιάζομαι, ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου θα αναλάβει τα ηνία, θα πετύχει -επιτέλους- να πάρει την πολυπόθητη άδεια του ΚΑΣ ώστε να ξεκινήσει την ανέγερση μίας ακόμη κακόγουστης πολυκατοικίας στο κέντρο της Αθήνας (μία από αυτές που μοιάζουν με μπαγιάτικες τούρτες, ακριβώς όπως αυτές που έχουν ήδη γεμίσει την πάλαι ποτέ γραφική γειτονιά της Καισαριανής την τελευταία πενταετία) >>> Η ανασκαφή συνεχίζεται λοιπόν >>> Η αποσπασμένη νεαρή αρχαιολόγος δεν θα πάρει κάποια προαγωγή όταν επιστρέψει στο γραφείο με τους συνήθεις υπναλέους προϊσταμένους (που ήδη μετρούν τα τριήμερα και τις αργίες του 2009 για να πηγαίνουν στα χωριά τους) >>> Ούτε και οι εργάτες θα έχουν κάποιο πρόσθετο πλεονέκτημα στην καθημερινότητα του μεροκάματου σε οικοδομές όταν τελειώσει η ανάθεση της ανασκαφής της κοντινής Εφορείας Αρχαιοτήτων >>> Εστω, γι' αυτούς τους 4-5 μήνες, οι παλιοί εκείνοι ιδιοκτήτες της ταπεινής αθηναϊκής κατοικίας, θα αναπνέουν για λίγο, νοερά θα ξαναθυμούνται τους αέρηδες, τη βροχή, τον αττικό ήλιο, τον φόβο των εχθρών, την αλαζονεία της Αθηναϊκής Δημοκρατίας >>> ανυποψίαστοι σίγουρα, παρ' όλο το σημερινό αδηφάγο τσιμέντο και το χημικό νέφος, την περιορισμένη ηλιοφάνεια εξαιτίας των εξαώρωφων πολυκατοικιών απ' όλες τις πλευρές του οικοπέδου, τη φασαρία από τα αυτοκίνητα και τα παρακείμενα καφέ για γότθους, γιαπωνέζους και σλάβους περαστικούς (όχι καν περιηγητές) αυτόν τον καιρό...

mercoledì 10 settembre 2008

Grecia Salentina: due giorni a Calimera

foto: Silio D'Aprile
Η pizzica indiavolata χορεύεται στη χάση του φεγγαριού, κάτω από τις ελιές - με κόκκινο κρασί στο στόμα, στίχους για να παιδεύεται το μυαλό, τραγούδια για το θρόισμα του ήλιου. Tα βήματα, προσεκτικά στα στενά της Calimera γιατί είναι η Festa dei lampioni που προπορεύεται απόψε. Αξαφνα σκαλίσματα στον τοίχο, νοσταλγία για τη γοργόνα στα μαυρισμένα νερά... Τι άλλο εκτός από τσιμπήματα της ταραντέλλας, φωτιές και σκόνη: η Grecia Salentina αντηχεί γνώριμη και μυστική, σαν ανεπαίσθητο χάδι ερωτικό στον ύπνο, έως την άλλη πλευρά του κόσμου...

lunedì 8 settembre 2008

Festeggiamento senza ombre...

Prima notte alla casa, festeggiamento, addosso al capo Gallo >>> L'altro ieri >>> dopo a partire lo spettro che e' l'isoletta >>> Senza la sirena e l'abbraccio della luce sotto le stelle mediterranee >>> Solo qualche sussurrio di segreti e speranza